Ο Γεώργιος Σωτηριάδης (1852 - 1941) ήταν φιλόλογος, αρχαιολόγος και πανεπιστημιακός.

Γεννήθηκε στο Σιδηρόκαστρο της Mακεδονίας και σπούδασε στη φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μόναχο, όπου αναγορεύτηκε διδάκτορας.[1] Το 1896 διορίστηκε έφορος στην αρχαιολογική εταιρεία και το 1912 καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1926 διορίστηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου μάλιστα διετέλεσε και πρώτος πρύτανης. Με την συντακτική πράξη ίδρυσης της Ακαδημίας Αθηνών, το 1926, διορίστηκε τακτικό μέλος αυτής.[2] Την περίοδο 1918 - 1920 είχε διατελέσει αντιπρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας.[3] Είχε διδάξει επίσης σε σχολεία στην Οδησσό, τα Ιωάννινα, την Φιλιπούπολη και την Αθήνα.

Εξέδοσε πολλές ιστορικές και αρχαιολογικές μελέτες ενώ πραγματοποίησε ανασκαφές στον Θέρμο, τη Bοιωτία, τη Φωκίδα, τη Λοκρίδα και στον Mαραθώνα.[4] Μερικές απο τις μελέτες του είναι: «Περί της τοπογραφίας των αρχαίων Θηβών» (Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών, 1904), «Ο Μένανδρος και η αρχαία κωμωδία», «Τα ελλειψοειδή κτίσματα του Θέρμου και η Ακρόπολις και του μουσείον αυτής» κ.α.[5] Μετέφρασε επίσης την τριλογία «Ορέστεια» του Αισχύλου και «την ιστορία της βυζαντινής λογοτεχνίας» του Κρουμπάχερ.[5]

Απεβίωσε το 1941 στην Αθήνα.

Κατάλογος μελών Ακαδημίας Αθηνών

Αναφορές

1. ↑ Λίγες πληροφορίες για τον Σωρηριάδη
2. ↑ Λίστα με τα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
3. ↑ Άρθρο της Αρχαιολογικής Εταιρείας για τον Γεώργιο Σωτηριάδη
4. ↑ Γεώργιο Σωτηριάδη
5. ↑ 5,0 5,1 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή, σελ.297, τόμος 32, Αθήνα 1996