Ακοντισμός στις Ολυμπιάδες
|
|
Ο ακοντισμός είναι ένα παλιό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Βρίσκεται στο πρόγραμμα των αγώνων από την Ολυμπιάδα του 1908 στο Λονδίνο. Όμως, προηγουμένως είχε διεξαχθεί και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα. Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1932 στο Λος Άντζελες. Αξιοσημείωτα Στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 1908 διεξήχθη και το παραπλήσιο αγώνισμα του ελεύθερου ακοντισμού, το οποίο στη συνέχεια αποσύρθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα. Επίσης, Το 1912 στη Στοκχόλμη δοκιμάστηκε και ο ακοντισμός με δύο χέρια αλλά το πείραμα δεν επαναλήφθηκε. Ως το 1948 τα μετάλλια ήταν υπόθεση των αθλητών από τη Σκανδιναβία. Ακολούθως, επικράτησαν και άλλοι Ευρωπαίοι και λιγότεροι Αμερικανοί. Στις γυναίκες κυριαρχούν κυρίως αθλήτριες από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Στις αρχές του 20ού αιώνα μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος υπήρξε ο Σουηδός Έρικ Λέμινγκ με δύο συνεχόμενα χρυσά μετάλλια (1908, 1912) κι δύο ακόμα: στους μεσοολυμπιακούς (1906) και στον ελεύθερο ακοντισμό (1908). Το 1906 κατέκτησε και τρία χάλκινα (σφαιροβολία, πένταθλο, διελκυστίνδα). Δύο χρυσά κατέκτησε επίσης ο Φινλανδός Γιόνι Μίιρα (1912, 1920). Στα νεώτερα χρόνια μεγάλη μορφή είναι ο Τσέχος Γιαν Ζελέζνι με τρία χρυσά μετάλλια (1992, 1996, 2000) κι ένα ασημένιο (1988). Στις γυναίκες η μεγαλύτερη φυσιογνωμία ήταν η Ρουθ Φουξ από την Ανατολική Γερμανία με δύο χρυσά μετάλλια (1972, 1976), που έφτασε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 80 μ. με τον παλιό τύπο ακοντίου. Στον ακοντισμό γυναικών η Ελλάδα έχει κατακτήσει δύο μετάλλια με τη Μιρέλα Μανιάνι: ένα ασημένιο (2000) και ένα χάλκινο (2004). Ολυμπιονίκες Άνδρες * 1906 Γυναίκες * 1932 Πηγές 1. "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ. Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License |
<@=@=@> |
|
|
|