Ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ (Λατινικά: Paulus PP. VI, Ιταλικά: Paolo VI), κατά κόσμο Τζιοβάνι Μπατίστα Ενρίκος Αντώνιος Μάριος Μοντίνι, γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1897. Εκλέχτηκε ως Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και Κυβερνήτης του Βατικανού από το 21/6/1963-6/8/1978. Διαδέχτηκε το Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄, που είχε συγκαλέσει το Δεύτερο Συνέδριο του Βατικανού. Αποφάσισε να το συνεχίσει. Σφυρηλάτησε την παραπέρα βελτίωση με τους Ορθόδοξους, την Αγγλικανούς και τους Διαμαρτυρόμενους, γεγονός που κατέληξε σε έναν αριθμό από ιστορικές συναντήσεις και συμφωνίες.
Ο Μοντίνι υπηρέτησε στο Υπουργείο Εσωτερικών του Βατικανού μεταξύ 1922 και 1954. Κατά τη διάρκεια αυτής της υπηρεσίας του ο Μοντίνι και ο Ντονένικο Ταρντίνι συμπεριλαμβάνονταν στους στενότερους και πιο αποδοτικούς συνεργάτες του Πάπα Πίου ΙΒ΄, ο οποίος το 1954 τον έχρισε Αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου, οπότε αυτομάτως έγινε Γραμματέας της Επιτροπής Ιταλών Επισκόπων. Ο Ιωάννης ΚΓ’ τον τοποθέτησε στο Κολέγιο των Καρδιναλίων το 1958, οπότε μετά το θάνατο αυτού του Ποντίφικα, ο Μοντίνι θεωρούνταν ως ο ευνοούμενος διάδοχός του.

Πήρε το όνομα Παύλος, για ν΄ ανανεώσει την παγκόσμια αποστολή της εξάπλωσης του Λόγου του Χριστού. Ξανάνοιξε το Δεύτερο Συμβούλιο του Βατικανού, που αυτομάτως είχε κλείσει με το θάνατο του προκατόχου του, και του έθεσε νέες προτεραιότητες και κατευθύνσεις. Αφού το Συμβούλιο ολοκλήρωσε το έργο του, ο Παύλος ΣΤ΄ τέθηκε επικεφαλής της διερμηνείας και εφαρμογής των συναντήσεών του, βαδίζοντας συχνά στη λεπτή γραμμή μεταξύ των αντικρουόμενων προσδοκιών μεταξύ των διαφόρων ομάδων που δρούσαν στο εσωτερικό της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το μέγεθος και το βάθος των μεταρρυθμίσεών του, που περιλάμβαναν όλες τις πτυχές της εκκλησιαστικής ζωής ξεπέρασε ανάλογες μεταρρυθμίσεων των προκατόχων και των διαδόχων του.

Ο Παύλος ΣΤ΄ ήταν ένας «Θεοτοκιστής» Πάπας, συζητώντας επανειλημμένα στα «Θεοτοκικά» φόρα και τις Μαριολογικές συναντήσεις, επισκεπτόμενος ιερά της Θεοτόκου και εκδίδοντας τρεις (3) Θεοτοκικές εγκυκλίους. Ακολουθώντας το διάσημο προκάτοχό του, τον Αμβρόσιο του Μιλάνου, ονόμασε τη Θεοτόκο «Μητέρα της Εκκλησία», κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου του Βατικανού. Ο Παύλος ΣΤ΄ προώθησε τον παγκόσμιο διάλογο με τα άλλα χριστιανικά δόγματα, αλλά και τις άλλες θρησκείες και τους εκπροσώπους των αθεϊστών, μη εξαιρώντας κανένα γνωστό δόγμα. Είδε τον εαυτό του ως ταπεινό υπηρέτη της υποφέρουσας ανθρωπότητας και απαίτησε σημαντικές αλλαγές από τους πλούσιους Αμερικανούς και Ευρωπαίους προς όφελος των φτωχών του Τρίτου Κόσμου. Οι θέσεις του στον έλεγχο των γεννήσεων και σε άλλα ζητήματα ήταν αμφισβητούμενες στη Δυτική Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, αλλά επιδοκιμασμένες στην Ανατολική και Νότια Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική. Κατά την παπική του θητεία πραγματοποιήθηκαν μερικές φορές επαναστατικές αλλαγές στον κόσμο, όπως φοιτητικές εξεγέρσεις, ο Πόλεμος του Βιετνάμ και άλλες αναταραχές. Ο Παύλος ΣΤ΄ προσπάθησε να κατανοήσει όλα αυτά τα προβλήματα, αλλά ταυτόχρονα υπεραμύνθηκε το απόθεμα πίστης που εμπιστεύονταν. Ο Παύλος ΣΤ΄ πέθανε στις 6 Αυγούστου 1978, ανήμερα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα.

Η ζωή του σε νεανική ηλικία

Ο Τζιοβάνι Μπατίστα Μοντίνι γεννήθηκε στο χωριό Κονκέσιο(;) της επαρχίας Μπρέσκια, της Λομβαρδίας της Ιταλίας. Ο πατέρας του, Τζιόρτζιο Μαρτίνι ήταν δικηγόρος, δημοσιογράφος, καθοδηγητής της Καθολικής Δράσης και βουλευτής στο Ιταλικό Κοινοβούλιο. Η μητέρα του, Τζιουντέττα Αλγκίσι, προερχόταν από οικογένεια επαρχιακών ευγενών. Είχε δυο αδελφούς. Ο Φραντέσκο Μοντίνι έγινε γιατρός. Ο Λοντοβίκο Μαντίνι έγινε δικηγόρος και πολιτικός.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 1987 βαπτίστηκε με το όνομα Τζιοβάνι Μπατίστα Ενρίκος Αντώνιος Μάριος Μοντίνι. Ανατράφηκε στο Κασάρε Αρίτσι, που ήταν ένα σχολείο που λειτουργούσαν οι Ιησουΐτες και από το 1916 πήρε το απολυτήριο από το δημόσιο σχολείο του Αρνάλντο ντα Μπρέσκια. Οι σπουδές του συχνά διακόπτονταν από διάφορες ασθένειες. Το 1916 μπήκε στην Κατήχηση για να γίνει ιερέας της Καθολικής Εκκλησίας. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 29 Μαΐου 1920 και τέλεσε την πρώτη του Θεία Λειτουργία στο Κονκέσιο στον ιερό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου που βρισκόταν κοντά στο πατρικό του σπίτι.

Ο Μοντίνι ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μιλάνο με διδακτορικό στο Κανονιστικό Δίκαιο(;) την ίδια χρονιά. Μετά σπούδασε στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης Λα Σαπιένζα και, μετά από έκκληση του Τζιουζέπε Πιτζάρντο την Ευγενική Εκκλησιαστική Ακαδημία. Σε ηλικία 25 ετών και πάλι μετά από έκκληση του Τζιουζέπε Πιτζάρντο, ο Μπντίνι έγινε Γραμματέας(;) Εσωτερικών το 1922, οπότε εργάστηκε ως υφιστάμενος του Τζιουζέπε Πιτζάρντο, μαζί με τους Φραντσέσκο Μποργκονγκίνι-Δούκα, Αλφρέντο Οτταβιάνι Κάρλο Γκράνο, Ντομένικο Ταρντίνι και Φράνσις Σπέλλμαν από τις ΗΠΑ.

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License