΄O θέλων να ίδη εν Κύπρω ωραίας γυναίκας και άνδρας υψηλούς και ρωμαλέους,
άς επισκεφθή το Καρπάσιον, και ιδία τας δύω μεγαλειτέρας αυτού κώμας
Γιαλούσαν και Ριζοκάρπασον. Υψηλαί και ξανθαί αι γυναίκες έχουσι το βλέμμα
λίαν περιπαθές και τα εκ των γλαυκών οφθαλμών των εξακοντιζόμενα βέλη
δύνανται και εκ πάγου καρδίαν να συγκινήσωσιν. Υψηλαί ως κυπάρισσοι ΄εχουσαι
κόμην ούλην και ξανθήν αφελώς πίπτουσαν επί των ώμων, χρώμα λευκότερον
παρίου μαρμάρου και επιδερμίδα λεπτήν, ομοιάζουσι περιβαλλόμεναι τας
πολυπτύχους αυτών αμφιέσεις προς τας περιλαλήτους των Καρυών παρθένους,
προς τας ωραίας νύμφας, αίτινες και σήμερον έτι κατοικούσι τας κοιλάδας και
τα όρη, τους ποταμούς και τας ακτάς της περικαλλούς νήσου της Μεσογείου. Και
ψάλλουσιν ενταύθα οι νέοι περιπαθέστατα άσματα με την καρπασίτικην λεγομένην
φωνήν, ήτις είναι μεν μονότονος, αλλ΄εκφράζει πιστώς της καρδιάς τον πονον:
΄Αχ! Καρπασιτοπούλα μου, την Τζίπρουν έκαψες την
Τζ΄ άνοιξες την παράεισον τζέ πάλαι σφάλισές την.
Καρπασία, ή Κραπασαία, ή Καρπάσου χερσόνησος