Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος είναι πανεπιστημιακός. Γεννήθηκε στη Σμύρνη και μετά την μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και έγινε διδάκτορας αυτού. Εκλέχτηκε καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ έχει διδάξει στο Πάντειο πανεπιστήμιο και στο πανεπιστήμιο Nancy στη Γαλλία[1]. Σε νεαρή ηλικία συνδέθηκε με στενή φιλία με τους Παναγιώτη Κανελλόπουλο, Κωνσταντίνο Τσάτσο και Γεώργιο Καρτάλη. Το 1945 ανέλαβε την προεδρία το ελληνοσοβιετικού συνδέσμου νέων με αποτέλεσμα το 1947 να απολυθεί απο την θέση του στο πανεπιστήμιο και να εκτοπιστεί στην Μακρόνησο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1950.

Το 1989 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου παιδείας στην κυβέρνηση Γρίβα και το 1990 στην κυβέρνηση Ζολώτα[2]. Έχει τιμηθεί πλείστες φορές ενώ το 1984 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας το 1993 ανέλαβε πρόεδρος[3][4]. Επίσης είναι επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και μέλος διαφόρων ξένων ακαδημιών. Έχει εκδόσει πάνω απο 30 βιβλία σχετικά με φιλοσοφικά και ιστορικά θέματα.

Διαμένει μόνιμα στην Αθήνα.

Αναφορές

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License