Η Πτώση της Ακρόπολης ήταν η κατάληξη των πολεμικών εκείνων επεισοδίων της επανάστασης του 21, που οδήγησαν στην παράδοση της Ακρόπολης στους Τούρκους με ολέθρια για τους Έλληνες αποτελέσματα. Μετά τον θάνατο του Καραϊσκάκη και την καταστροφή του στρατού της 24ης Απριλίου, πανικός κατέλαβε το Ελληνικό στρατόπεδο. Η λιποταξία άρχισε αμέσως και εξακολούθησε αδιάκοπα. Η απαρίθμηση στις 27 Απριλίου έδειξε ότι η δύναμη του στρατού ανέρχονταν στις 3500 άνδρες. Ο Κιουταχής την επόμενη μέρα κάλεσε τους πολιορκημένους να παραδώσουν την Ακρόπολη, αλλά αυτοί απέρριψαν την πρότασή του. Εξακολουθούμενης της λιποταξίας έγινε πλέον αδύνατο να υπερασπισθούν οι θέσεις. Στις 13 Μαΐου ήρθαν μερικά καράβια και επιβίβασαν τα ελαφρά κανόνια, ενώ τα υπόλοιπα που δεν ήταν εύκολο να μεταφερθούν, τα έριξαν σε ένα πηγάδι. Στις 15 Μαΐου επιβιβάστηκε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού. Στην Ακρόπολη, οι πολιορκημένοι όταν είδαν την εγκατάλειψη του Φαλήρου απελπίστηκαν και, μετά μεγάλη λογομαχία, υπερίσχυσε η περί συμβιβασμού γνώμης. Έτσι η Ακρόπολη παραδόθηκε υπό τους εξής όρους:

1. Όλα τα στρατεύματα της φρουράς θα εξέλθουν με τα όπλα και τα υπάρχοντά τους
2. Οι οικογένειες των Αθηναίων θα βγουν χωρίς όπλα, με τα υπάρχοντά τους όμως.
3. Οι Μουσουλμάνοι πάσης τάξεως, ηλικίας και γένους θα δοθούν στα χέρια του Βεζίρη τους.
4. Ο τόπος όλος εκτός από το Χαβελέ θα είναι κενός από στρατεύματα μέχρι την θάλασσα
5. Τρεις αξιωματικοί Γεντεκλήδες Καφτάν Αγάς, Τζιαντάραγας και Σελιάμαγας να δοθούν όμηροι
6. Θα δοθούν 60 ζώα προς μετακόμιση των ασθενών και πληγωμένων
7. Η Ακρόπολη θα παραδοθεί ως υπάρχει με τα πολεμοφόδια και πυροβόλα.

Επιπτώσεις του συμβιβασμού για τους Έλληνες

Η πτώση της Ακρόπολης επέφερε την πτώση όλων των επί του Καραϊσκάκη απελευθερωμένων μερών της Στερεάς Ελλάδας. Οι οπλαρχηγοί στις επαρχίες συμβιβάστηκαν με τον Κιουταχή και έμειναν στις επαρχίες, ή πέρασαν στην Πελοπόννησο. Ο Κιουταχής αφήνοντας στην Ακρόπολη μια φρουρά απέλυσε τους περισσότερους Αλβανούς και έφυγε για την Θήβα, ενώ στην Ανατολική Ελλάδα άφησε τον Ομέρ Πασά Καρύστιο.

Πηγές

* Λάμπρος Κουτσονίκας (1839-1926), επιμ. (1863). Γενική ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Τόμος Α΄. Εν Αθήναις: Εκ του «Ευαγγέλιμου» Δ. Καρακατζάνη. http://invenio.lib.auth.gr/record/123314/files/. Ανακτήθηκε την 12 Ιανουαρίου 2011.
* Γεώργιος Κρέμος (1839-1926), επιμ. (1879). Χρονολόγια της Ελληνικής Ιστορίας : προς χρήσιν πάντος φιλομαθούς, ιδία δε των εν τοις γυμνασίοις μαθητών. Εν Αθήναις: Τυπογραφείον Δημητρίου Ιασεμίδου. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/8/3/0/metadata-265-0000321.tkl. Ανακτήθηκε την 30 Μαΐου 2010.