Η μάχη στα Τρίκορφα ήταν πολεμικό επεισόδιο της επανάστασης του 1821 που έλαβε χώρα στα Τρίκορφα στις 24 Ιουνίου 1825, κοντά στην Τρίπολη, μεταξύ των δυνάμεων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας υπό τον Ιμπραήμ και ελληνικών δυνάμεων, μετά την κατάληψη της Τριπολιτσάς. Η μάχη έληξε με νίκη του Ιμπραήμ και σημαντικές απώλειες για τους Έλληνες (περίπου διακόσιοι άνδρες).

Η εξέλιξη των γεγονότων

Μετά την κατάληψη της Τρίπολης από τον Ιμπραήμ στα μέσα του 1824, οι Έλληνες επιχείρησαν να αποκλείσουν τους Αιγύπτιους στην Τρίπολη, καταλαμβάνοντας την γύρω περιοχή. Οι Καρυτινοί έπιασαν το Χρυσοβίτσι και την Πιάνα. Οι Αργείοι και Τριπολιτσιώτες τοποθετήθηκαν τα Τσιπιανά. Οι Κορίνθιοι, Καλαβρυτινοί και οι άνδρες του Νικηταρά πήραν θέση στο Λεβίδι. Οι Μονεμβασιώτες και οι Λάκωνες ενίσχυσαν τον Υψηλάντη στα Βέρβαινα. Όταν πήραν είδηση ότι νέα εχθρική δύναμη ετοιμαζόταν να βγει από τα Μεσηνιακά φρούρια με προορισμό την Τρίπολη, ο Κολοκοτρώνης πρότεινε να επιτεθούν και να χτυπήσουν τον Ιμπραήμ, πριν φτάσουν οι νέες δυνάμεις. Την νύχτα της 23ης Ιουνίου 1824 οι άνδρες του Ζαΐμη, Νικήτα και Νοταρά έπιασαν την Άνω Χρέπα στα παλιά οχυρώματα των Τρικόρφων όπου βρίσκονταν και οι άνδρες του Θεόδωρου και του Γενναίου Κολοκοτρώνη, του Παπατσώνη και του Δηληγιάννη. Οι δε άνδρες του Πλαπούτα και Κρίτσαλη έπιασαν την περιοχή γύρω από το Βαλτέτσι. Ο Ιμβραήμ παρακολούθησε και από τα πολλά φώτα που έβλεπε τη νύχτα υποψιάστηκε τις κινήσεις των επαναστατών και γιαυτό έστειλε ένα τάγμα για να καταλάβει τα οχυρώματα των Τρικόρφων. Ο Γενναίος και ο Παπατσώνης έφτασαν στις θέσεις τους, ενώ οι Αιγύπτιοι πιάσαν ένα μέρος πριν από τους Έλληνες. Πριν την έναρξη της μάχης ο Ιμπραήμ έστειλε όλο του τον στρατό προς τα εκεί, και με το πυροβολικό του επιτέθηκε ορμητικά. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν ηρωικά περιμένοντας ενισχύσεις. Πράγματι, από το Βαλτέτσι ήρθαν ο Πλαπούτας και ο Κρίτσαλης, αλλά βρήκαν αντίσταση από το πολυάριθμο εχθρικό ιππικό και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Η άμυνα των Ελλήνων στα Τρίκορφα εξακολούθησε απεγνωσμένα, προξενώντας μεγάλη φθορά στους εχθρούς που τους επιτίθονταν. Ο Ιμβραήμ αντιλήφθηκε ότι θα ήταν αδύνατο να κυριεύσει τα οχυρώματα, πήρε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του και βγήκε πίσω από τα Τρίκορφα, όπου δέχτηκε από κοινού τα πυρά και των Τρικόρφων και των Καλαβρυτινών που βρίσκονταν στα άλλα υψώματα. Οι Καλαβρυτινοί όμως πτοήθηκαν και εγκατέλειψαν τις δεσπόζουσες θέσεις τους, τις οποίες τώρα κατέλαβε ο Ιμβραήμ. Από εκεί ανάγκασε και τους υπερασπιστές των Τρικόρφων να εγκαταλείψουν. Οι Έλληνες βρέθηκαν περικυκλωμένοι μην έχοντας τρόπο να ξεφύγουν. Διακόσιοι Έλληνες φονεύτηκαν, μεταξύ των οποίων ο Παπασταθόπουλος Λαγκαδινός, ο Παπατσώνης, ο Γεώργιος Δημητρακόπουλος, ο Νικόλαος Ταμπακόπουλος και άλλοι. Μόνον ο Κολοκοτρώνης μπόρεσε να ξεφύγει.

Παραπομπές

1. ↑ Κρέμος, σελ. 23

Πηγές

* Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία (Σ - Ω). Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. σελ. 374. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/e/3/e/metadata-01-0001601.tkl. Ανακτήθηκε την 23 Σεπτεμβρίου 2009.
* Γεώργιος Κρέμος (1839-1926) (1879). Χρονολόγια της Ελληνικής Ιστορίας : προς χρήσιν παντός φιλομαθούς, ιδία δε των εν τοις γυμνασίοις μαθητών. Εν Αθήναις: Τυπογραφείον Δημητρίου Ιασεμίδου. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/8/3/0/metadata-265-0000321.tkl. Ανακτήθηκε την 30 Μαΐου 2010.

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License