Ο Γεώργιος Καρτάλης του Αντωνίου (1908-1957) ήταν Έλληνας πολιτικός, γόνος της αρχοντικής οικογένειας των Καρτάληδων του Βόλου.

Βιογραφικά στοιχεία

Μετά το πέρας των εγκυκλίων μαθημάτων συνέχισε σπουδές σε πανεπιστήμια της Ευρώπης σπουδάζοντας νομικά και οικονομικές επιστήμες στο Μόναχο, Λειψία, Κίελο και Λονδίνο. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε με την πολιτική, όπως και ο πατέρας του και το 1935 εξελέγη βουλευτής Βόλου. Διετέλεσε υπουργός οικονομίας στη κυβέρνηση του Τσαλδάρη από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1935 και στη κυβέρνηση του Γ. Κονδύλη υπουργός του νεοϊδρυθέντος τότε υπουργείου Εργασίας.

Στο διάστημα της κατοχής συνεργαζόμενος με τον Ε. Μπακιρτζή θα δημιουργήσουν μια πολιτική σοσιαλδημοκρατική οργάνωση με την επωνυμία Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση, (ΕΚΚΑ), της οποίας το στρατιωτικό σκέλος στην εθνική αντίσταση ήταν ο Ελληνικός Απελευθερωτικός Στρατός του Δ. Ψαρρού χωρίς όμως άμεσο δεσμό. Την Άνοιξη του 1944 μετέβη με αγγλικό πολεμικό αεροπλάνο της RAF μέσω Ιταλίας στη Μέση Ανατολή και συμμετέχει στο Συνέδριο του Λιβάνου στο οποίο ανέπτυξε ένα δριμύ κατηγορώ κατά των κατοχικών δραστηριοτήτων του ΕΑΜ στην Ελλάδα και ειδικότερα επί της δολοφονίας του Δ. Ψαρρού και των ανδρών της αντιστασιακής ομάδας του.

Στη συνέχεια συμμετείχε στη κυβέρνηση "Εθνικής Ενώσεως" του Γ. Παπανδρέου όπου και ανέλαβε αμέσως υπουργός Τύπου από 30 Αυγούστου μέχρι 18 Οκτωβρίου 1944. Λίγες ημέρες μετά, με τη Συμφωνία της Καζέρτας αναλάμβάνει υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου (από 23 Οκτωβρίου του 1944 μέχρι τις 3 Ιανουαρίου του 1945), και με την επιστροφή στην ελεύθερη Ελλάδα υπουργός εφοδιασμού, (από τον Νοέμβριο του 1945 μέχρι τις 4 Απριλίου του 1946).

Στις εκλογές του 1950 (5 Μαρτίου) συνεργάσθηκε με την ΕΠΕΚ των Πλαστήρα Τσουδερού όπου και ανέλαβε υπουργός των Οικονομικών, από 15 Απριλίου μέχρι 21 Αυγούστου του 1950. Το 1951 επί κυβέρνησης Πλαστήρα ανέλαβε υπουργός Συντονισμού. Mετά το θάνατο του Πλαστήρα αποχώρησε και μαζί με τον Αλέξανδρο Σβώλο ίδρυσαν το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού, στο οποίο μετά το θάνατο του Σβώλου ανέλαβε αρχηγός.

Το 1954 εξελέγη δήμαρχος του Βόλου απ΄ όπου παραιτήθηκε το 1956 όταν επανεκλέχθηκε βουλευτής. Πέθανε τον επόμενο χρόνο στις 27 Σεπτεμβρίου 1957.

Γενικά ο Γ. Καρτάλης υπήρξε μαχητικός στους πολιτικούς του αγώνες όπου και διακρίθηκε για τη ρητορεία του, το άψογο ήθος του και την βαθιά γνώση επί της ελληνικής οικονομίας. Σπουδαία συγγραφικά έργα του θεωρούνται το «Περί ευθύνης υπουργών» που συνέγραψε στη γερμανική και εκδόθηκε στη Λειψία το 1929 και το «Πεπραγμένα του αγώνος αντιστάσεως» που εξέδωσε στην Αθήνα το 1946.

Πηγές

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.394
* Β. Ραφαηλίδης "Ιστορία (κωμκοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους (1830-1974) Αθήνα 1993, σελ.177.

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License

<@=@=@>