Ο Ανδρόνικος Χαϊτάς (1894 - 1936;) ήταν Ποντιακής καταγωγής Έλληνας Κομμουνιστής ηγέτης, Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ την περίοδο 1928-1931, που εκτελέστηκε στη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Τρόμου.

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Σοχούμ της Γεωργίας. Το 1917 πήρε μέρος στην Οκτωβριανή Επανάσταση. Φοίτησε στην περίφημη ΚΟΥΤΒ, το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής. Το 1922 έρχεται στην Ελλάδα για να φοιτήσει στη Νομική Σχολή Αθηνών. Ένα χρόνο αργότερα, το 1923 θα γίνει μέλος του ΣΕΚΕ(Κ). Μετά τη σύλληψη του τότε Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ Παντελή Πουλιόπουλου, ο Χαϊτάς μαζί με τον Κώστα Ευτυχιάδη-Κορκόζωφ ως Κούτβηδες θα αναλάβουν αυξημένα καθοδηγητικά καθήκοντα υπό τον αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα Λευτέρη Σταυρίδη. Στο διάστημα αυτό οι Χαϊτάς και Ευτυχιάδης θα θέσουν το ζήτημα της αριστερής πραγματικής δημοκρατίας ως στόχου του ΚΚΕ[1]. Εξάλλου, ο Χαϊτάς την ίδια περίοδο ήταν επικεφαλής της ομάδας Ευτυχιάδη, Ζαχαριάδη, Σκυτάλη, Σιάντου, Θεόυ ενάντια στους οπαδούς του Πουλιόπουλου και τους Κεντριστές του Μάξιμου.[2]. Μετά την αποχώρηση-διαγραφή των Τροτσκιστών, ο Χαϊτάς εξελέγη Γενικός Γραμματέας του κόμματος. Η εκλογή του σήμανε όμως και τη διάσπαση της πρώην ενιαίας ομάδας των "σταλινικών" και την έναρξης της λεγόμενης χωρίς αρχές φραξιονιστικής πάλης μεταξύ των ομάδων Χαϊτά-Ευτυχιάδη από τη μία και Σιάντου-Θέου από την άλλη. Το ΚΚΕ τότε βρέθηκε σε μία από τις πιο αδύναμες στιγμές της ιστορίας του. Το 1930 οι Χαϊτάς και Ευτυχιάδης θα συλληφθούν. Ένα χρόνο αργότερα θα καταφέρουν να αποδράσουν από τις φυλακές και να δραπετεύσουν στην ΕΣΣΔ. Η Κομμουνιστική Διεθνής θα διορίσει στη θέση του Χαϊτά τον Νίκο Ζαχαριάδη. Θα δραστηριοποιηθεί στους κόλπους της ελληνικής ποντιακής κοινότητας της ΕΣΣΔ. Η δράση του αυτή εντούτοις θα διακοπεί κατα τη διάρκεια των σταλινικών εκκαθαρίσεων με τη σύλληψή του λόγω των φιλικά προσκείμενων στις θέσεις του Νικολάι Μπουχάριν απόψεών του. Εκτελέστηκε πιθανώς το 1936 μαζί με τους Κώστα Ευτυχιάδη, Μάρκο Μαρκοβίτη, Γιώργο Κολοζώφ, Απόστολο Κλειδωνάρη, Διονύση Πυλιώτη, Βασίλη Τυρίμο, Μιχάλη Μπεζεντάκο και άλλους [3][4][5].

Παραπομπές

1. ↑ Άγγελος Ελεφάντης, Η Επαγγελία της Αδύνατης Επανάστασης:ΚΚΕ και Αστισμός στο Μεσοπόλεμο, Εκδόσεις Θεμέλιο, σελ.73,
2. ↑ Στο ίδιο, σελ.74
3. ↑ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΗΣ
4. ↑ Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΕΝΟΣ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ
5. ↑ Ο πιο τραγουδισμένος Έλληνας κομμουνιστής που χάθηκε στις σταλινικές εκκαθαρίσεις

Άλλες πηγές

* Ο Ανδρόνικος Χαϊτάς
* Περικλής Ροδάκης, Νίκος Ζαχαριάδης, Εκδόσεις Επικαιρότητα
* Ελευθέριος Σταυρίδης, Τα Παρασκήνια του ΚΚΕ, Εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις
* Ιστορικό Τμήμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, Δοκίμιο Ισοτίας του ΚΚΕ, 'Α Τόμος, 1918-1949

Γενικοί γραμματείς του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας
Παντελής Πουλιόπουλος · Ελευθέριος Σταυρίδης · Παστιάς Γιατσόπουλος · Ανδρόνικος Χαϊτάς · Νίκος Ζαχαριάδης · Ανδρέας Τσίπας · Γιώργης Σιάντος · Απόστολος Γκρόζος · Κώστας Κολιγιάννης · Χαρίλαος Φλωράκης · Γρηγόρης Φαράκος · Αλέκα Παπαρήγα
Η μετονομασία του ΣΕΚΕ σε ΚΚΕ έγινε στο 3ο Συνέδριο του ΣΕΚΕ τον Νοέμβριο του 1924. Τότε ο Παντελής Πουλιόπουλος ήταν ακόμα Γενικός Γραμματέας. Έτσι από αυτόν και μετά όλοι οι Γενικοί Γραμματείς είναι του ΚΚΕ και όχι του ΣΕΚΕ.

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License