Ο Αλέξανδρος Λεβίδης του Νικολάου ήταν Ιερολοχίτης και αγωνιστής του 1821.
Το 1821, κατά τις σφαγές της Κωνσταντινούπολης οπού μαζί με άλλους προκρίτους της πόλης εκτελέστηκαν και πολλοί από την οικογένεια του, διέμενε με τον πατέρα του στην Μολδοβλαχία. Κατατάχθηκε απο τους πρώτους στον Ιερό Λόχο, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο και τους 4 εξαδέλφους του Αΐναρδάρη και πολέμησε υπό τον Υψηλάντη. Ηταν ανάμεσα στους πενήντα διασωθέντες του Ιερού Λόχου στη μάχη του Δραγατσανίου, χάρη στην διάσωση του από τον Γεωργάκη Ολύμπιο. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες που έδωσαν οι Ιερολοχίτες και συνέχισε τον αγώνα με την κάθοδό του στην μαχόμενη Ελλάδα. Κατατάχθηκε στον Τακτικό Στρατό και πολέμησε σε πολλές μάχες που έδωσε το Τακτικό Σώμα, ως Υπαξιωματικός. Τη νύκτα της 12 Δεκεμβρίου 1826, πήρε μέρος στην επειχείρηση που οργάνωσε και εκτέλεσε ο Φαβιέρος για την ενίσχυση των πολιορκουμένων στην Ακρόπολη. Με λίγους συντρόφους του πέρασε μέσα από το τουρκικό στρατόπεδο και εφοδίασε τους πολιορκημένους με πυρομαχικά.
Πέθανε στήν Αθήνα κατά τα πρώτα έτη της Βασιλείας του Οθωνα.
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License
<@=@=@>