Στην ελληνική μυθολογία ο Τιτυός ήταν ένας από τους Γίγαντες ή, σύμφωνα με άλλους μυθογράφους, ένας από τους Τιτάνες. Ο Τιτυός γενεαλογείται είτε ως γιος του Δία και της Ελάρης (κόρης του Ορχομενού ή του Μινύα), είτε, κατά την Οδύσσεια, ως γιος της Γαίας. Κατοικία του Τιτυού κατά τον Όμηρο ήταν η Εύβοια. Ο Τιτυός έλαβε μέρος στη Γιγαντομαχία. Επίσης επιτέθηκε στη Λητώ όταν εκείνη περνούσε από την πόλη που είχε καταλάβει ο Τιτυός, την Πανοπέα της Φωκίδας, για να μεταβεί στους Δελφούς. Στην επίκληση της μητέρας τους προσέτρεξαν τότε ο Απόλλων και η Άρτεμις, που σκότωσαν τον Τιτυό.

Μετά τον θάνατό του, ο πελώριος αυτός Γίγαντας καταδικάστηκε να βρίσκεται τεντωμένος σε μήκος εννέα πλέθρων στον Κάτω Κόσμο και δύο γύπες να τρώνε ακατάπαυστα το ήπαρ του. Ο τάφος του Τιτυού υποτίθεται ότι υπήρχε στην Εύβοια ή στη Βοιωτία.

Πηγές

* Ομήρου Οδύσσεια: η 324, λ 576 κ.ε.
* Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου: Α΄ 3.12
* Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 874
* Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 692

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License