Στην ελληνική μυθολογία ο Πανδάρεως ήταν γιος του Μέροπα και της Νύμφης Εχεμείας. Ο Πανδάρεως πήρε ως σύζυγό του την Αρμοθόη και μαζί απέκτησαν δύο ή τρεις κόρες: την Καμειρώ και την Κλυτίη, ή την Κλεοθήρα και τη Μερόπη, ή την Κλεοθήρα, τη Μερόπη και την Αηδόνα.

Ο Πανδάρεως έκλεψε τον χρυσό σκύλο που φύλαγε το ιερό του Δία στην Κρήτη και τον έδωσε στον Τάνταλο να τον κρύψει στη Λυδία. Ο Δίας μεταμόρφωσε τον Πανδάρεω σε βράχο. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο θεός Ερμής ήταν αυτός που ανεκάλυψε τον σκύλο που είχε κρύψει ο Τάνταλος και το ανεκοίνωσε στον Δία. Φοβισμένος τότε ο Πανδάρεως βρήκε καταφύγιο μαζί με τη σύζυγο και τις κόρες του στην Αθήνα και μετά στη Σικελία. Αλλά ο Δίας τον βρήκε και τον σκότωσε, όπως και την Αρμοθόη, ενώ τις κόρες τους τις άρπαξαν οι Άρπυιες. Σε μία αναλυτικότερη παράδοση αναφορικά με τις θυγατέρες αυτές, μετά τον θάνατο των γονιών τους ανατράφηκαν από τις θεές Αφροδίτη, Ήρα, Αθηνά και Άρτεμι, οι οποίες τις προίκισαν με πολλά χαρίσματα: η Ήρα τους έδωσε σοφία και ομορφιά, η Άρτεμις χάρη, η Αθηνά επιδεξιότητα στα χέρια. Αλλά όταν πια μεγάλωσαν, η Αφροδίτη έκανε το μοιραίο λάθος (ή είχε το θράσος) και ανέβηκε στον θρόνο του Δία στον Όλυμπο και του ζήτησε τους κατάλληλους συζύγους για αυτές. Τότε οι Άρπυιες άρπαξαν τις κόρες του Πανδάρεω και τις παρέδωσαν ως δούλες στις Ερινύες, στον Άδη.

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License