Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μεγαρέας (Μεγαρεύς) είναι κυρίως γνωστός ένας γιος του θεού Ποσειδώνα. Ο Μεγαρέας έγινε βασιλιάς στα Μέγαρα διαδεχόμενος τον πεθερό του Νίσο: ο Μεγαρέας είχε παντρευτεί την Ιφινόη, κόρη του Νίσου. Με τη σειρά του ο Μεγαρέας, όταν ο Αλκάθους κατόρθωσε να σκοτώσει τον Κιθαιρώνειο Λέοντα, του έδωσε ως βραβείο τη δική του κόρη και τον θρόνο.

Αυτή είναι η μεγαρική παράδοση του μύθου του Μεγαρέως. Σύμφωνα όμως με τη Βοιωτική παράδοση, ο Μεγαρεύς καταγόταν από τη βοιωτική πόλη Ογχηστό, είχε βοηθήσει τον Νίσο εναντίον του Μίνωα, σκοτώθηκε στη μάχη εκείνη και ενταφιάσθηκε στα Μέγαρα, που στη συνέχεια πήραν και το όνομά του. Ο Οβίδιος γράφει ότι ο Μεγαρέας ήταν εγγονός (και όχι γιος) του Ποσειδώνα, ενώ ο Πλούταρχος ότι ήταν γιος του Ογχηστού και γαμβρός του Νίσου από την αδελφή του Νίσου. Υπάρχουν και αναφορές ότι ο Μεγαρεύς ήταν γιος του θεού Απόλλωνα ή του Αιγέα, ή ότι ήταν σύζυγος της Μερόπης και πατέρας του Ιππομένη, του Τιμάλκου, του Ευίππου, της Ευαίχμης και της Γόργης.

* Με το όνομα Μεγαρέας είναι επίσης γνωστός ένας γιος του Κρέοντα και της Ευρυδίκης, που θυσιάσθηκε με τη θέλησή του για τη σωτηρία των Θηβών, σύμφωνα με την προφητεία του μάντη Τειρεσία.

Πηγή

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License