|
|
Η Ήβη στην ελληνική μυθολογία ήταν η θεά της νεότητας και της ζωντάνιας. Ήταν κόρη του Δία και της Ήρας. Σύμφωνα με έναν μύθο η Ήρα έμεινε έγκυος στην Ήβη επειδή, όταν την είχε καλέσει ο Απόλλωνας σε γεύμα, είχα φάει άγρια μαρούλια.
Η Ήβη είχε αναλάβει να προμηθεύει τους Θεούς με νέκταρ και αμβροσία. Η αμβροσία ήταν η τροφή που τους διατηρούσε πάντα νέους. Η Ήβη παντρευτηκε τον Ηρακλή όταν ο τελευταίος ανεβηκε στον Όλυμπο ως ημίθεος. Έτσι ο Ηρακλής έμεινε για πάντα νέος. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Αλεξιάρη και τον Ανίκητο. Επίσης λέγεται ότι ο ανηψιός του Ηρακλή Ιόλαος ξανάγινε νέος με τη βοήθεια της Ήβης, αφού την παρακάλεσε ο ίδιος ο Ηρακλής.
Ήβη, Antonio Canova
| Δώσε του την φυάλη! Τώρα Ήβη Βρέχε του τα μάτια με ουράνιες σταγόνες Για να μην βλέπει την μισητή Στύγα. |
Reich' ihm die Schale! Schenke dem Dichter, Hebe, nur ein! Netz' ihm die Augen mit himmlischen Thaue, Daß er den Styx, den verhaßten, nicht schaue, |
|
Friedrich Schiller (Φρήντριχ Σίλλερ), Dithyrambe
|
|
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License
