Στην Ελληνική μυθολογία, οι Ηλιάδες ("παιδιά του Ήλιου"), ήταν κόρες του Ηλίου, του ηλιακού θεού και της Ωκεανίδας Κλυμένης.

Σύμφωνα με μία πηγή ήταν τρείς: η Αιγιάλη, η Αίγλη και η Αιθερία. Σύμφωνα με άλλη πηγή ο αριθμός τους ήταν πέντς: η Ηλία, η Μερώπη, η Φοίβη, η Αιθερία και η Διοξίππη. Ο τέταρτος ή ο έκτος (ανάλογα με την πηγή) είναι γιός και ονομάζεται Ηλίας.

Ο αδερφός των Ηλιάδων, ο Φαέθων, σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να οδηγήσει το άρμα του πατέρα τους (τον ήλιο) κατά μήκος του ουρανού. Αδυνατώντας να ελέγξει τα άλογα έπεσε και σκοτώθηκε. Οι Ηλιάδες θρήνησαν τον χαμό του αδερφού τους για τέσσερεις μήνες και οι θεοί τις μεταμόρφωσαν σε λεύκες και τα δάκρυά τους σε κεχριμπάρι. Σύμφωνα με κάποιες πηγές τα δάκρυά τους (σε μορφή κεχρμπαριού) έπεσαν στον ποταμό Ηριδανό.

Πηγές

• Οβίδιος, Metamorphoses II, 340.
  
• Gaius Julius Hyginus, Fabulae CLIV
  

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License