Λόγιος και διδάσκαλος του Γένους (1722 - 1803). Καταγόταν από το Μεσολόγγι και ονομαζόταν Παλαμάρης. Το όνομά του έγινε Παλαμάς σύμφωνα με συνήθεια της εποχής. Σπούδασε αρχικά στο Μεσολόγγι, μετά στα Ιωάννινα κοντά σε επιφανείς άνδρες της Εκκλησίας και στην Πατριαρχική Σχολή της Κωνσταντινούπολης. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως δάσκαλος το 1749 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1753 έγινε καθηγητής φιλολογικών μαθημάτων στην Αθωνιάδα Ακαδημία, της οποίας διευθυντής ήταν ο Ευγένιος Βούλγαρης. Συντηρητικός καθώς ήταν, συγκρούστηκε επανειλημμένα με το Βούλγαρη που ήταν νεοτεριστής. Μαθητής του στην Αθωνιάδα ήταν και ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Μετά την απομάκρυνση του Βούλγαρη προσπάθησε να γίνει σχολάρχης της Ακαδημίας, πράγμα που δεν κατάφερε και αποχώρησε στο Μεσολόγγι. Εκεί ίδρυσε με το μαθητή του Αθανάσιο Πάριο το 1760 σχολή, της οποίας έγινε σχολάρχης και η σχολή προς τιμή του ονομάστηκε Παλαμαϊκή.

Το 1769, κατά τη διάρκεια των Ορλοφικών, πρωτοστάτησε στην εξέγερση της Ρούμελης και μετά την καταστολή του κινήματος, αφού σταμάτησε να διδάσκει στη σχολή του, κατέφυγε στη Ζάκυνθο, όπου συνέχισε να διδάσκει. Μαθητής του εδώ ήταν και ο Αντώνιος Μαρτελάος, ο μετέπειτα δάσκαλος του Σολωμού. Το 1773 γύρισε στο Μεσολόγγι και δίδασκε στη σχολή του μέχρι το 1800, οπότε αποσύρθηκε εξαιτίας της ηλικίας του και τον διαδέχτηκε στη διεύθυνση της σχολής ο δευτερότοκος γιος του Γρηγόριος.

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License

<@=@=@>