Η μάχη της Μεγαλόπολης (ή αλλιώς μάχη των Ποντικών, όπως την ονόμασε ο Μέγας Αλέξανδρος ως ένδειξη περιφρόνησης προς τους Σπαρτιάτες) πραγματοποιήθηκε το 331 π.Χ. ανάμεσα στους Σπαρτιάτες του Άγι Γ' και τους Μακεδόνες του αντιβασιλέα του Μ. Αλεξάνδρου, Αντιπάτρου, στη Μεγαλόπολη της Αρκαδίας.

Το ιστορικό

Το 334 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος, με τη νίκη του στο Γρανικό, εξασφάλισε την κατάκτηση της Μικράς Ασίας. Στην Ελλάδα, ο Άγις Γ' της Σπάρτης, ήρθε σε συνενόηση με τους Πέρσες του Φαρνάβαζου για να δράσουν από κοινού στο Αιγαίο και την Ελλάδα κατά του Αλεξάνδρου. Οι Πέρσες υποσχέθηκαν το 333 π.Χ. στον Άγι 30 τάλαντα και 10 πλοία. Στο μεταξύ ο Αντίπατρος, ο αντιβασιλέας του θρόνου της Μακεδονίας, κατάφερε να καταπνίξει μια εξέγερση στη Θράκη και μόλις έμαθε την δράση των Σπαρτιατών κατά των Μακεδόνων κατευθύνθηκε στην Πελοπόννησο για να τους αντιμετωπίσει.

Η μάχη

Ο Αντίπατρος κατευθύνθηκε με 40.000 στρατό προς τη Μεγαλόπολη, όπου συναντήθηκε με το σπαρτιατικό στρατό του Άγι που αριθμούσε κάπου στους 22.000 άνδρες. Η μάχη ξεκίνησε με τη διάσπαση της φάλαγγας των Σπαρτιατών από τους Μακεδόνες και με την υπεροχή τους αριθμητικά, οι δεύτεροι, κατάφεραν να νικήσουν τους Σπαρτιάτες. Οι Σπαρτιάτες έχασαν 5.300 στρατιώτες, ενώ και οι Μακεδόνες, παρά τη νίκη τους, είχαν 3.500 χαμένους στρατιώτες.

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License