Περιφέρεια : Δυτικής Ελλάδας
Νομός : Αιτωλοακαρνανίας

Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 540 μέτρων, σε έδαφος κατωφερικό στο βάθος χοάνης, ανάμεσα σε ρυάκια και χωράφια. Πάνω απ' αυτό δεσπόζει το πυκνό δασωμένο βουνό Ρουπάκια, το οποίο πήρε το όνομα του από ένα είδος Βελανιδιάς που λέγεται Ρουπάκι.

Η έκταση της ανέρχεται σε 8.578 στρέμματα και στην απογραφή πληθυσμού του 2001 καταγράφηκαν 131 άτομα.

Μέχρι στα 1833 ανήκε στην Επαρχία ΚραΒάρων και στη συνέχεια στην Επαρχία Ναυπακτίας. Στα 1835 στον Δήμο Ποτιδανίας, στα 1837 στον Δήμο Προσχίου, στα 1869 στον Δήμο Πυλήνης), από 1912-1998 ανεξάρτητη Κοινότητα και από 1999 στον Δήμο Πυλήνης (ν. 2539/97).

Περιτριγυρίζεται από τα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Πυλήνης Σίμου, Φαμίλας, Παλαιόπυργου, και του Νεοκάστρου του Δήμου Ναυπάκτου.

Εκεί όπου σήμερα είναι από πολύ παλιά ο Άι Νικόλας στα Α όρια προς Παλιόπυργο, στη θέση Παλιοχώρι ήταν κτισμένο το χωριό. Οι κάτοικοι, άγνωστο για ποιο λόγο, μετοίκησαν στην τοποθεσία «Χαλιάδες», στη βουνοπλαγιά Ρουπάκια, όπου ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε και ονομάζεται κι αυτός Παλιοχώρι. Όμως διατηρείται η εκκλησία της Παναγίας ως ενοριακός ναός και το νεκροταφείο. Επίσης παλαιά οίκηση υπάρχει στην «Τρανή Βρύση» και «στ' Κολάτσα».

Όλοι αυτοί οι οικισμοί εγκαταλείφθηκαν και οι κάτοικοι έκτισαν το καινούργιο χωριό στη σημερινή του θέση, μάλλον για περισσότερη προστασία μέσα στη χοάνη.

Τούτο αποτελείται από τρεις μαχαλάδες (γειτονιές-συνοικίες): Τον Κεντρικό μαχαλά ή κέντρο, τον Μητσαίικο και τον Αποστολαίικο μαχαλά.

Οι Στυλιώτες στα χρόνια της Τουρκοκρατίας έκοβαν απ' τα «Ρουπάκια» ξύλα βελανιδιάς, που τα μετέτρεπαν σε «στυλιάρια» δηλαδή ρόπαλα και ρίχνονταν ρ' αυτά εναντίον των Τούρκων, που τους έδωσαν το όνομα Στυλιαράδες ή Στυλιώτες. Και έτσι Στύλια είναι το χωριό των Στυλιαράδων

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License