Περιφέρεια : Κεντρική Μακεδονία
Νομός : Χαλκιδικής

Δήμος Μουδανιών

Η Νέα Ποτείδαια είναι παραθαλάσσιος μεγάλος οικισμός και έδρα του ομώνυμου Δημοτικού διαμερίσματος στο Δήμο Μουδανιών του νομού Χαλκιδικής. Ο πληθυσμός της είναι 1.588 κάτοικοι, με βάση την πληθυσμιακή απογραφή του 2001. Βρίσκεται στα 6 χιλιόμετρα νότια από τα Νέα Μουδανιά, στο στενότερο σημείο της χερσονήσου Κασσάνδρας. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τις τουριστικές επιχειρήσεις και με την αλιεία και εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στην περιοχή το 1922 ως πρόσφυγες.

Το κυριότερο αξιοθέατο της Νέας Ποτείδαιας είναι η διώρυγα που ενώνει τους δύο κόλπους, το Θερμαϊκό και τον Τορωναίο, διευκολύνοντας έτσι τη ναυσιπλοΐα. Στο χωριό κύριοι ναοί είναι αυτοί του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος είναι και πολιούχος, όπως επίσης και της Παναγίας Φανερωμένης, το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και σε μικρή απόσταση από το χωριό ο Άγιος Ευστάθιος (μετόχι της Ιεράς Μονής Δοχειαρείου του Αγίου Όρους).

Ιστορικά στοιχεία

Το σημερινό χωριό χτίστηκε από πρόσφυγες , στη θέση άλλου, που είχε καταστραφεί το 1821 από τους Τούρκους, έπειτα από το ολοκαύτωμα της Κασσάνδρας.

Ωστόσο, η περιοχή ήταν αποικία των Κορινθίων από τον 7ο αιώνα π. Χ. Σύντομα εξελίχθηκε σε σημαντική πόλη στη Χαλκιδική και μάλιστα η αποστασία της από την Αθηναϊκή Συμμαχία αποτέλεσε μια από τις αφορμές του Πελοποννησιακού Πολέμου. Το 357 π.Χ. καταλήφθηκε από το Φίλιππο Β΄ και καταστράφηκε, ενώ οι κάτοικοί της εξανδραποδίστηκαν. Μετά την επανοικοδόμησή της από τον Κάσσανδρο, ήκμασε στα ρωμαϊκά χρόνια, οπότε και εγκαταστάθηκαν Ρωμαίοι άποικοι. Τον 1ο αιώνα π.Χ. κατασκευάστηκε και η σημερινή διώρυγα και φαίνεται να περιβαλλόταν από κάστρο, το οποίο χρονολογείται[1]από την εποχή του Ιουστινιανού. Τα ερείπια του κάστρου σώζονται σήμερα, όπως επίσης και αρκετά μνημεία. Στο κάστρο αυτό κατέφυγαν οι επαναστατημένοι Έλληνες το 1821.

Η Ποτείδαια είδε κι άλλες καταστροφές το 540 από τους Ούννους, το 1307 από τους Καταλανούς και τέλος το 1821 από τους Τούρκους.

Πρόσφυγες από τον Πλάτανο της Ανατολικής Θράκης μετέφεραν και την εικόνα του Αγίου Γεωργίου στη νέα τους πατρίδα.

Πηγές

* Ταξιδιωτικός Οδηγός, Κεντρική-Δυτική Μακεδονία, εκδ. Explorer, 2003.

Παραπομπές

1. ↑ [1]

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License