Μεταλλικό Κιλκίς


Περιφέρεια : Κεντρική Μακεδονία
Νομός : Κιλκίς

-- Δήμος Κιλκίς --

Δυτικά της πόλης του Κιλκίς σε απόσταση 3 χιλιομέτρων βρίσκεται το χωριό Μεταλλικό. Η παλιά του ονομασία είναι Γιάννες[2]. Ανήκε στην κοινότητα Αρμουτσής (στην συνέχεια μετονομασθείσα σε κοινότητα Μεγάλης Βρύσης) και η μετονομασία του σε Μεταλλικό έγινε τον Αύγουστο του 1926 [3].

Το 1994 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μεγάλης Βρύσης στον Δήμο Κιλκίς. Οι κάτοικοί του στην συντριπτική πλειοψηφία είναι πρόσφυγες από την περιοχή του Καυκάσου και συγκεκριμένα από το χωριό Βεζίνκιοϊ (Vezin Köyü), σήμερα Ολτσουλού (Olculu) σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από την πόλη του Καρς και σε υψόμετρο 1900 μέτρα. Στο χωριό αυτό μετακινήθηκαν το 1878-1882 από διάφορα χωριά του Πόντου όπως Άλμη, Βαρενού, Τσιάγλ, Ίμερα, Κανάκ, Μοναστήρ, Κάν, Άρδασσα, Τεμιρτζήκιοϊ περιοχής Αργυρούπολης Πόντου, Ματσούκα, Τραπεζούντα, Τοκάτη, Νικόπολη και Χεροίανα αλλά και από περιοχή Σιπιάκ Τιφλίδας.

Μέχρι το 1913 ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οπότε και στο χωριό ζούσαν τουρκικοί, βουλγαρικοί και ελληνικοί πληθυσμοί. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, ενσωματώθηκε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν σε αυτό πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και άλλες περιοχές της Μακεδονίας (1928, πληθυσμός 407 κατοίκων[4]). Ανοικοδομήθηκε μετά το Β' Παγκόσμιο και τον Εμφύλιο Πόλεμο, ενώ πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν στο εξωτερικό.

Σήμερα, στο χωριό Μεταλλικό κατοικούν και λίγες οικογένειες Σαρακατσαναίων. Στην τελευταία απογραφή του 2001, το χωριό είχε 371 κατοίκους, ενώ το 1991 412 κατοίκους. To 70% των κατοίκων είναι συνταξιούχοι. Ασχολούνται με αγροτικές εργασίες και την κτηνοτροφία, αλλά και στον τομέα υπηρεσιών λόγω της μικρής απόστασης από το Κιλκίς.

Το χωριό είναι γνωστό για το ξινό νερό[5], εξ ου και η ονομασία του ως Μεταλλικό. Σε μικρή απόσταση από το χωριό βρίσκεται σιδηροδρομικός σταθμός με το ίδιο όνομα. Η μεταβυζαντινή εκκλησία του χωριού, ο Άγιος Γεώργιος, κατασκευάστηκε από Βούλγαρους στις αρχές του 19ου αιώνα[6]. Στο χωριό, γίνεται πανήγυρις της εκκλησίας κατά την Πρωτομαγιά και όχι στη γιορτή του ομώνυμου αγίου.

Παραπομπές

1. ↑ Υπουργείο Εσωτερικών - Διοικητική Διαίρεση
2. ↑ Πανδέκτης - Μετονομασίες χωριών
3. ↑ ΦΕΚ 346/1926
4. ↑ [http://www.freewebs.com/onoma/eap.htm Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ), έτος 1928
5. ↑ Δήμος Κιλκίς
6. ↑ Δήμος Κιλκίς - Διαδρομές


Πηγές

* Αλέκος Ιωαννίδης, "Βεζίν-Κιοΐ Μεταλλικό", Εκδόσεις Μαχητής-ΕΠΕ, Μάρτιος 2009
* Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κιλκίς - "Περιδιαβάζοντας στο νομό μας", Μεταλλικό


Νομός Κιλκίς : Δήμος, Κοινότητα

Κιλκίς | Αξιούπολης | Γαλλικού | Γουμένισσας | Δοϊράνης | Ευρωπού | Κρουσσών | Μουριών | Πικρολίμνης | Πολυκάστρου | Χέρσου
Λιβαδίων

Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης : Διοικητική διαίρεση νομού Κιλκίς

Γεωγραφία της Ελλάδας

Αλφαβητικός κατάλογος

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License


www.hellenica.de