Τα Μελίσσια είναι βορειοανατολικό προάστιο των Αθηνών και εντοπίζονται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες τουπεντελικού όρους. Βρίσκονται εντός του λεκανοπεδίου και εντάσσονται στο αθηναϊκό πολεοδομικό συγκρότημα, καθώς υπάγονται στη διοικητική περιφέρεια των Αθηνών. Είναι πόλη οικοδομημένη σε μεγάλο υψόμετρο και λαμβάνει ολοένα και περισσότερο αστικό χαρακτήρα, εξακολουθεί όμως ακόμα και σήμερα να περιέχει μεγάλες ημιαστικές περιοχές πρασίνου. Γνώρισαν ανάπτυξη κυρίως τα τελευταία 15 χρόνια, ενώ έχουν ακόμα πολλά περιθώρια βελτίωσης.

Ιστορικά Στοιχεία

Κατά την αρχαιότητα ήταν αγροτική περιοχή και υπάγονταν στα διοικητικά όρια του αρχαίου Δήμου Αθμόνων. Οι εκτάσεις της περιοχής χρησιποιποιούντο για καλλιέργεια, κτηνοτροφία, αλλά και από μελισσοκόμους. Κατά τα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια η περιοχή ανήκε στην Ιερά Μονή Πεντέλης, ενώ κατά την τουρκοκρατία χρησίμευε ως κρυψώνα με τις σπηλιές της στους πρόποδες του πεντελικού, για τους κατοίκους του Αμαρουσίου. Μετά το 1920, άρχισαν να οικοδομούνται οι πρώτες υποτυπώδεις κατοικίες, κυρίως εξοχικές για τους επισκέπτες της Ιεράς Μονής, ενώ μετά τη μικρασιατική καταστροφή αρχίζει ο μαζικός εποικισμός των Μελισσίων, σε εκτάσεις που παραχωρούνται στους Ποντίους από την Ιερά Μονή (προς ανάμνηση αυτού δόθηκε σε γνωστό δρόμο η ονομασία των πρώτων εποικιστών μελισσιωτών, ενώ λειτουργεί πολιστικό κέντρο Ποντίων Μελισσιωτών στο κέντρο του δήμου). Την ίδια εποχή οικοδομούνται τα πρώτα νοσοκομεία-σανατόρια για όσους έπασχαν εκείνη την εποχή από φυματίωση και επέλεγαν την περιοχή ως τόπο διαμονής και ανάρρωσης για το καλό της κλίμα. Με την παρέλευση των χρόνων αρχίζει δειλά δειλά να αυξάνεται ο πληθυσμός, ενώ οι κάτοικοι εργάζονται σε διάφορα ιδρύματα ή ασχολούνται με το μικροεμπόριο. Έτσι φτάνουμε στο 1990, όπου με την οικιστική πίεση πέριξ των Αθηνών, τα Μελίσσια αναγνωρίζονται ως δήμος.

Χαρακτηριστικά

Σήμερα τα Μελίσσια είναι δήμος του ευρύτερου συκροτήματος των βορείων προαστίων των Αθηνών. Είναι οικοδομημένος σε μεγάλο υψόμετρο και θυμίζει ορεινή κωμόπολη. Η περιοχή προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις αστικές απαιτήσεις και στη διατήρηση του αρχικού της χαρακτήρα. Έχει κυκλικό ρυμοτομικό σχεδιασμό λαβύρινθου και οι κεντρικές οδικές αρτηρίες χωρίζουν το δήμο στο εμπορικό κέντρο κάτω Μελισσίων και στο οικιστικό κέντρο πανοράματος στα βόρεια. Οι γειτονιές είναι διχοτομημένες από τα ρέματα, τους ορεινούς όγκους και τις δασικές εκτάσεις. Είναι περιοχή πλούσια σε πράσινο και ήδη έχει ξεκινήσει η αξιοποίηση και ανάπλαση του άλσους ζωοδόχου πηγής(ολυμπιονικών). Γενικά όμως δε διαθέτει πολλούς διαμορφωμένους επισκέψιμους χώρους, καθώς τα άλση της περιοχής βρίσκονται πέριξ των νοσοκομείων και των ρεμάτων, ενώ τα κέντρα ψυχαγωγίας ανέκαθεν στα Μελίσσια είναι λίγα και διασκορπισμένα.

Παρά το φυσικό κάλλος της περιοχής, αποτελεί κοινή παραδοχή η αδράνεια των δημοτικών αρχών, καθώς η δόμηση στα κάτω Μελίσσια πολλές φορές διενεργείται χωρίς σχεδιασμό και με ιδιαίτερη επιβάρυνση στο ορεινό τοπίο. Τα έργα καθημερινής μέριμνας και αισθητικής διευθέτησης είναι φτωχά ενώ πολλοί φοβούνται πως τα Μελίσσια βρίσκονται ένα βήμα πριν τη "Μαρουσοποίηση".

Ο δήμος δεν έχει αποδεσμευθεί από το μικροεμπόριο, παρόλο που οι κάτοικοι περιφρονούν την τοπική αγορά και προτιμούν τις γειτονικές (κυρίως του Αμαρουσίου). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να καθίστανται ακόμα λιγότερο ποιοτικές οι υπηρεσίες των εμπόρων και να σφύζει από διάσπαρτα και κακής ποιότητας φαγάδικα, σουβλατζίδικα και συνεργεία, χωρίς ενιαία διευθέτηση στις διάφορες ζώνες και την ύπαρξη συγκεκριμένου χώρου εστίασης.

Υπηρεσίες

Συνεχίζοντας την παράδοση στις υπηρεσίες υγείας, φιλοξενεί πολλά νοσοκομεία όπως το Σισμανόγλειο Γενικό Νοσοκομείο στα σύνορα με τα Βριλήσσια και το Μαρούσι στο νότιο τμήμα του δήμου, την Αμαλία Φλέμινγκ(Πτέρυγα Τσαγκάρη-Γενικό Νοσοκομείο) το ιστορικό Παπαδημητρίου(ΙΚΑ Πεντελικό) και τη πτέρυγα Μπόμπολα, καλύπτωντας τις ανάγκες γενικής περίθαλψης των βορειοανατολικών προαστίων. Επίσης συγκεντρώνει πληθώρα κόσμου και από γειτονικούς δήμους για τις υπηρεσίες που προσφέρει στο χώρο της γυμναστικής.

Προβλήματα του Δήμου

Προβλήματα που ταλανίζουν το δήμο αφορούν τη συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση, καθώς, ενώ αποτελεί οδικό πέρασμα προς ολόκληρη την Ανατολική Αττική, οι ίδιοι οι κάτοικοι δεν εξυπηρετούνται συγκοινωνιακά. Οι περισσότερες γειτονιές είναι απομονομένες και σε αυτό συμβάλλει η κακή αραιότατη εξυπηρέτηση από τον ΟΑΣΑ. Οι πλησιέστεροι σταθμοί του metro είναι αυτοί της Δουκίσσης Πλακεντίας στα νοτιοανατολικά και ο ηλεκτρικός του Αμαρουσίου στα δυτικά και οι δύο αρκετά μακριά απο τα όρια του Δήμου Μελισσίων καθιστώντας αδύνατη την πρόσβαση σε αυτούς χωρίς όχημα. Οι κεντρικές οδικές αρτηρίες που συνδέουν τα Μελίσσια με άλλες περιοχές παρά το οτι σε πολλά σημεία έχουν μονοδρομηθεί δημιουργούν μεγάλες δυσκολίες στους πεζούς στην διάβαση τους. Ο ηλεκτροφωτισμός της περιοχής είναι ανύπαρκτος ενώ οι οικιστικές και οι εμπορικές ζώνες στα κεντρικά κάτω Μελίσσια είναι περιπεπλεγμένες. Εξακολουθεί παρόλα αυτά να παραμένει ένα ιδανικό προάστιο, κατάλληλο ώς τόπος κατοικίας με την προυπόθεση οτι δέν θα συνεχιστεί η έντονη αύξηση της αστικοποίησης του εμφανής στα τελευταία χρόνια. Σε αντίθετη περίπτωση θα παρουσιάσει σύντομα μιά εικόνα παρόμοια με αυτή του γειτονικού Αμαρουσίου.

Ιστοσελίδα:

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License