|
|
Η Μάνη είναι χερσόνησος της Λακωνίας με έκταση 1800 τετραγωνικά χλμ. που καταλήγει στο ακρωτήριο Ταίναρο. Βρίσκεται στα νότια της Μεσσηνίας και δυτικά βρέχεται από το Μεσσηνιακό κόλπο. Σπονδυλική στήλη της χερσονήσου είναι το όρος Ταΰγετος. Περιλαμβάνει τις επαρχίες Γυθείου και Οίτυλου.
Η Μάνη είναι απομονωμένη περιοχή κι αυτό οφείλεται στην εδαφική της διαμόρφωση, στις απόκρημνες ακτές και τα απροσπέλαστα βουνά της. Γι' αυτό και οι κάτοικοί της έχουν τραχύ χαρακτήρα, είναι συντηρητικοί και ολιγαρκείς. Χαρακτηριστικό της Μάνης είναι η κάποια αγριότητα των ηθών της. Οι φόνοι για λόγους τιμής ανάμεσα στις οικογένειες δεν είναι κάτι σπάνιο κι η εκδίκηση θεωρείται κάτι απαραβίαστα δίκαιο κι επεκτείνεται σ' όλα τα μέλη μιας οικογένειας. Η βεντέτα, το έθιμο αυτό της Μάνης, οδήγησε στο να ξεκληριστούν ολόκληρες οικογένειες για ασήμαντες, ίσως, αιτίες.
Στην αρχαιότητα η Μάνη υπαγόταν στη Σπάρτη, αλλά στα ρωμαϊκά χρόνια αποτέλεσε ιδιαίτερη ομοσπονδία, «το Κοινό των Λακεδαιμόνιων». Οι Μανιάτες έγιναν χριστιανοί στα μέσα του 9ου αιώνα. Εδώ ήρθε ο Νίκων ο Μετανοείτε για να τους σταθεροποιήσει την πίστη στο χριστιανισμό. Αργότερα, οι Φράγκοι δυσκολεύτηκαν πάρα πολύ να υποτάξουν τους Μανιάτες. Έχτισαν τρία φρούρια: του Πασσαβά, της Μεγάλης Μάνης και του Λεύκτρου. Μετά την πτώση των Βιλλαρδουΐνων, η Μάνη αποτέλεσε περιοχή του δεσποτάτου του Μυστρά, του κράτους των Παλαιολόγων. Ούτε στην περίοδο της τουρκοκρατίας υποτάχτηκαν οι Μανιάτες. Από το Μάη του 1460, που ο Μωάμεθ ο Β' μπήκε στην Πελοπόννησο, οι Μανιάτες πολέμησαν με κάθε τρόπο τους Τούρκους. Ουσιαστικά η Μάνη ποτέ δεν υποτάχτηκε. Ήταν μόνο υποχρεωμένη να πληρώνει φόρο 4.000 γρόσια το χρόνο, που ούτε και αυτό έκανε.
Στον αγώνα η Μάνη πρόσφερε πάρα πολλά. Πριν από την Επανάσταση η Μάνη ήταν εστία των κλεφτών. Η Φιλική Εταιρεία θεωρούσε τη Μάνη ως την πιο ασφαλή αφετηρία για τον ξεσηκωμό και τα γεγονότα δεν τη διέψευσαν. Μετά την ηρωική περίοδο της επανάστασης του 1821, τόσο την εποχή του Καποδίστρια, όσο και την εποχή του Όθωνα, οι Μανιάτες αντιστέκονταν στο να υποταχθούν στην κυβέρνηση του ελληνικού κράτους. Οι τελευταίες ταραχές έγιναν το 1862-63. Από τότε οι Μανιάτες προσαρμόστηκαν στην καινούρια κατάσταση και προόδευσαν, όσο είναι δυνατό σε μια φτωχή περιοχή.
Η αρχική έκδοση του άρθρου αυτού βασίστηκε σε αντίστοιχο άρθρο της Live-Pedia.gr
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License
