Λευκά Όρη
|
|
Ψηλότερες κορυφές είναι οι Πάχνες (2453 μ. υψόμετρο), Τροχάρης (2402), Σβουριχτή (2360), ενώ συνολικά γύρω στις 50 κορυφές τους υπερβαίνουν σε υψόμετρο τα 2000 m. Κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ένα εσωτερικό υψίπεδο (στα 1800-2100 μέτρα) το οποίο περιβάλλεται από αναρίθμητες κορυφές. Λόγω της ιδιαιτερότητας της μορφολογίας τους, ο επισκέπτης θα πρέπει πάντα να διαθέτει μέσα και γνώσεις προσανατολισμού γιατί η πιθανότητα να χαθεί κάποιος μέσα σε αυτή τη "θάλασσα" από κορυφές δεν είναι αμελητέα. Τα Λευκά Όρη είναι από τις περιοχές που δέχονται πολύ μεγάλα ετήσια ύψη βροχής (2000 mm), όμως το καλοκαίρι είναι εντελώς ξερά και δεν υπάρχουν πηγές για ανεφοδιασμό νερού. Ανάβαση
Aνάβαση στην κορυφή Πάχνες
Εικόνα απο το εσωτερικό του υψίπεδου Υπάρχουν αρκετές διαδρομές και τρόποι να τα προσεγγίσει κανείς είτε από τη νότια είτε από τη βόρεια πλευρά τους. Περισσότερο ενδιαφέρον πάντως παρουσιάζει η διάσχιση του όλου συγκροτήματος σε σχέση με την ανάβαση σε κάποιες μεμονωμένες κορυφές. Ο χρόνος για την διάσχιση διαφέρει από εποχή σε εποχή, πάντως σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπολογίζεται σε αρκετές ώρες. Τέλος στην περιοχή των Λευκών Ορέων και κυρίως στη νότια πλευρά τους συναντούμε κάποια από τα μεγαλύτερα φαράγγια της Ελλάδας (Σαμαριάς, Ελυγιάς, Κλάδου, Τρυπητής) τα οποία και από μόνα τους αποτελούν μια ενδιαφέρουσα προοπτική. Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License |
|
|
|
|