Το 1934, ήταν η χρονιά που η Καισαριανή αποσπάται από το Δήμο Αθηναίων και γίνεται ξεχωριστός Δήμος Καισαριανής. Η Καισαριανή είναι μια από τις ανατολικές συνοικίες της Αθήνας, βρίσκεται 3 χλμ. ανατολικά του κέντρου των Αθηνών, σε 130 μέτρα υψόμετρο, στις ΒΔ πλαγιές του Υμηττού. Συνορεύει βόρεια με τους Δήμους Ζωγράφου και Αθηναίων, ανατολικά με τον Υμηττό, νότια με το Δήμο Βύρωνος και Αθηναίων (Παγκράτι) και δυτικά πάλι με το Δήμο Αθηναίων. Η συνολική έκταση του Δήμου Καισαριανής, σήμερα, είναι 8.500 περίπου στρέμματα, από τα οποία τα 7.500 είναι ορεινή περιοχή και πράσινο και τα 1.000 κατοικημένοι και κοινόχρηστοι χώροι. Η πραγματική κατοικήσιμη έκταση είναι 780 περίπου στέμματα. Η Καισαριανή έχει σχήμα τριγωνικό και καλή ρυμοτομία, με βάση την κεντρική λεωφόρο και τις άλλες οριζόντιες και κάθετες οδούς προς αυτή. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 1991, ήταν 27.000, αλλά στην πραγματικότητα υπερβαίνει τους 35.000 κατοίκους.

Ιστορία και Εθνική Αντίσταση

Η Καισαριανή κατοικήθηκε από τους πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα μετά τον μικρασιατικό πόλεμο το 1922. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονταν από την Σμύρνη και τα γύρω χωριά όπως τα Βουρλά.

Μια θλιβερή σελίδα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας γράφτηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, που υπήρξε τόπος εκτελέσεων Ελλήνων κατά τη Γερμανική Κατοχή. Την 1η Μαΐου του 1944, 200 Έλληνες αγωνιστές εκτελέστηκαν από τα στρατεύματα κατοχής, ως εκδίκηση για το θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού, που έχασε τη ζωή του σε μάχη με τους αντάρτες, στους Μολάους Λακωνίας. Στο σημείο έχει αναρτηθεί μνημείο.

Τη νύχτα της 16ης προς 17η Ιουνίου 1944, 10 άνδρες της ΕΠΟΝ και αντάρτες του ΕΛΑΣ έχασαν τη ζωή τους σε ενέδρα που τους είχαν στήσει οι κατακτητές, στο χώρο της Μονής Καισαριανής, εκεί που είχαν ταμπουρωθεί.

Το άγαλμα τη Ηρώς Κωνσταντοπούλου στην Καισαριανή