Περιφέρεια : Θεσσαλίας
Νομός : Λάρισας

-- Δήμος Πλατυκάμπου --

Η Γαλήνη είναι ένα από τα χωριά του θεσσαλικού κάμπου, και απέχει μόλις 9 χλμ από την πόλη της Λάρισας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Πλατυκάμπου. Η σημερινή ονομασία του χωριού αποκτήθηκε μόλις το 1981, αφού έως και τότε το όνομα του ήταν Άνω Πλατύκαμπος. Το 1996 είναι η χρονιά που ξανά το όνομα Γαλήνη καταργείται, μετά από εθελοντική συνένωση της Γαλήνης με τον Πλατύκαμπο, και τον σχηματισμό δήμου με πληθυσμό 2,763 κατοίκων. Με τον ερχομό του σχεδίου Καποδίστρια ο Δήμος Πλατυκάμπου διευρύνεται και προσαρτώνται σε αυτόν επτά κοινότητες, που πλέον αποτελούν τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Σε πρόσφατη δικαστική διαμάχη[1] για τη λειτουργία φαρμακείου στην Γαλήνη έγινε φανερό ότι η Γαλήνη δεν αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου λόγω της πρότερης εθελοντικής συνένωσης της με τον Πλατύκαμπο, παρόλα αυτά για πρακτικούς λόγους το Υπουργείο Εσωτερικών θεωρεί ότι αποτελεί το ένατο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Πλατυκάμπου, και έτσι το όνομα Γαλήνη είναι ξανά και επίσημα υπαρκτό.

Τοπική οικονομία

Η πλειονότητα των κατοίκων ασχολούνται με την καλλιέργεια της γης, και συγκεκριμένα με καλλιέργεια βαμβακιού, σκληρού σιταριού, τεύτλων, καλαμποκιού και τριφυλλιού για χρήση στην κτηνοτροφία ως ζωοτροφή. Αρκετοί από τους κατοίκους όμως πλέον εργάζονται και στην πόλη της Λάρισας σε διάφορους τομείς, όπως η παροχή υπηρεσιών.

Η τοπική οικονομία λόγω του αγροτικού της χαρακτήρα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εύρυθμη λειτουργία της φύσης, και αρκετές φορές καταστροφές μεγάλης έκτασης έχουν πλήξει την περιοχή με σοβαρά αποτελέσματα στην τοπική οικονομία. Μία από τις μεγαλύτερες σε έκταση καταστροφές προκλήθηκε τον Ιούνιο του 2004 όταν σφοδρή ανεμοθύελλα που συνοδεύονταν από ανέμους άνω των 120 χλμ/ωρα και χαλαζόπτωση κατέστρεψαν πάνω από 50.000 στρέμματα καλλιεργειών[2].

Ιστορία

Η ακριβής ημερομηνία δημιουργίας του σύγχρονου οικισμού δεν είναι γνωστή. Άγνωστο επίσης είναι ποιό από τα δύο χωριά (Πλατύκαμπος-Άνω Πλατύκαμπος), δημιουργήθηκε πρώτο. Σύμφωνα πάντως με μαρτυρίες γερόντων ο οικισμός ήταν κοινός και ο διαχωρισμός έγινε μετά από επιδημία που ανάγκασε τους κατοίκους να μεταφερθούν μακριά από τον αρχικό οικισμό για κάποιο χρονικό διάστημα.

References