Περιφέρεια : Δυτικής Ελλάδας
Νομός : Αχαΐας

-- Δήμος Τριταίας --

Ερυμάνθεια (*)

Η Ερυμάνθεια είναι χωριό της Αχαΐας πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και από το 1997 τοπικό διαμέρισμα του δήμου Τριταίας. Η ονομασία του χωριού οφείλετε στο όρος Ερύμανθος που δεσπόζει πάνω από χωριό, αντικαθιστώντας το προηγούμενο όνομα του χωριού που ήταν Τουρκοχώρι λόγω της εγκατάστασης εκεί Οθωμανών κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας.

Η Ερύμανθεια απέχει 40 περίπου χιλιόμετρα από την Πάτρα, έχει υποκαταστήματα πολλών δημόσιων υπηρεσιών, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο, λύκειο, κέντρο υγείας, ταχυδρομείο, ειρηνοδικείο , από το 1935[1],και τραπεζικά υποκαταστήματα . Μέχρι το 1997 με την σύσταση των δήμων είχε και αστυνομικό σταθμό ο οποίος μεταφέρθηκε στην νέα έδρα του δήμου.

Ιστορία

Στην Ερυμάνθεια έχουν βρεθεί ίχνη κυκλώπειων τειχών και λείψανα αρχαίου ναού. Κατά την Φραγκοκρατία στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Οθωμανοί, εκχριστιανισμένοι κατά άλλους, από τους οποίους ονομάστηκε Τουρκοχώρι και με αυτό το όνομα αναφέρεται σε όλους τους φορολογικούς καταλόγους και απογραφές. Το 1700 μεταφέρθηκαν από τους Ενετούς στην περιοχή οικογένειες από την περιοχή της Δύμης.

Στη δεύτερη Τουρκοκρατία αναφέρεται ότι ήταν έδρα Αγά και διέθετε και τζαμί. Μετά την απελευθέρωση το τζαμί μετατράπηκε σε οικία , ή θέση του ήταν εκεί που βρίσκεται σήμερα η κεντρική πλατεία της Ερυμάνθειας[2].

Το 1835 με την σύσταση των δήμων έγινε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ερυμάνθειας με έδρα την Προστοβίτσα . Το 1861 καταργείται ο δήμος Ερυμανθείας και ενσωματώθηκε στον δήμο Τριταίας. Από το 1862 έως το 1911 αποτέλεσε και έδρα του δήμου.

Στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο και συγκεκριμένα στις 27 και 28 Ιουλίου 1943 αντάρτες υπό την αρχηγία του Καπετάν Ωρίων επιτέθηκαν στην Ιταλική φρουρά του χωριού. Στις δύο μάχες που έγιναν οι αντάρτες είχαν μηδαμινές απώλειες σε αντίθεση με του Ιταλούς που είχαν βαριές απώλειες κι όσοι επέζησαν πιάστηκαν αιχμάλωτοι, επίσης οι αντάρτες αποκόμισαν πλούσιο πολεμικό υλικό. Την επόμενη μέρα στις 29 Ιουλίου 1943 έφτασαν στην Ερυμάνθεια Γερμανικός λόχος με 100 άρματα με σκοπό αντίποινα. Ενώ οι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει το χωριό οι Γερμανοί κατέστρεψαν όλα τα σπίτια , αναφέρονται 115 κατεστραμμένες οικίες, εκτός την εκκλησία, ήταν μάλιστα τέτοιο το μένος τους που κατέστρεψαν αμπέλια καλλιέργειες και ότι άλλο μπορούσαν[3].

Παραπομπές

1. ↑ Νεολόγος, φύλο 18 Απριλίου 1935
2. ↑ Γεώργιου Αθ. Πετρόπουλου, Καλέτζι και Καλετζιώτες, Αθήνα 2003.
3. ↑ Δίκτυο μαρτυρικών πόλεων & χωριών[1]

Πηγές

* Κώστα Τριανταφύλλου, Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών, τρίτη έκδοσης, τόμος Β΄, Πάτρα 1995

Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License