Περιφέρεια : Δυτικής Ελλάδας
Νομός : Αχαΐας

-- Δήμος Λευκασίου --

Το Ελατόφυτο, γνωστότερο με το παλιό του όνομα Μάζι, είναι χωριό της Αχαΐας στην πρώην Επαρχία Καλαβρύτων. Βρίσκεται στις πλαγιές του Χελμού σε 1300 μέτρα υψόμετρο[1] και συνορεύει με τα χωριά Πλανητέρο όπου και οι πηγές του Αροάνιου, με τα Καστριά, τον Βάλτο, τον Άρμπουνας και τον Νομό Κορινθίας.

Ιστορία

Το Μάζι άγνωστο πότε πρωτοκατοικήθηκε, σύμφωνα με τον Διονύσιο Ζακυνθινό το 1320 από τους Βυζαντινούς παραχωρήθηκαν στον Χελμό γαίες για εγκατάσταση σε στρατιώτες της αυτοκρατορίας και είναι πιθανό κάποιοι από αυτούς να εγκατασταθήκαν στο Μάζι[1]. Προφορική παράδοση λέει ότι οι πρώτοι οικιστές ήρθαν εδώ από την Ζάκυνθο άγνωστο για ποιον λόγο[1]. Αναφέρεται πρώτη φορά σε Ενετικό έγγραφο του 1700 με 19 οικογένειες ενώ άκμασε επί Τουρκοκρατίας όπου τον 18ο αιώνα αναφέρεται ότι ήταν κώμη με δημοτικό σχολείο[1].

Επί τουρκοκρατίας το Μάζι αναφέρεται με καθαρά χριστιανικό πληθυσμό , η μόνο παρουσία οθωμανών ήταν όταν περνούσε ο Σπαής για την είσπραξη των φόρων[1]. Διοικητικά ανήκε στον Καζά των Καλαβρύτων και στο Σέμπι της Κατσάνας[1]. Από το Μάζι ήταν η οικογένεια των Χονδρογιαννέων, ο Γιάννης Χοντρογιάννης ήταν αυτός όπου μαζί με τα παιδιά του στις 25 Μαρτίου 1821 έστησε ενέδρα στην Χελωνοσπηλιά στον Τούρκο φοροεισπράκτορα και τον σκότωσε , ρίχνοντας το πρώτο βόλι του αγώνα[1]. Τραγική ήταν μετά την απελευθέρωση η ιστορία όλης της οικογένειας όπου κυνηγήθηκαν από την οικογένεια του Ταμπακόπουλου και το ελληνικό κράτος και έγιναν ληστές χάνοντας κάποια στιγμή και την ζωή τους[1].

Μαζαίοι αγωνιστές αναφέρονται η οικογένεια Χονδρογιάννη με τον πατέρα Ιωάννη και τους γιούς Ηλία, Αναστάσιο, Ανδρούτσο, Γεώργιο και Σωτήρη μαζί τους στη Χελωνοσπηλιά ήταν και ο Μαζαίος οι Ιωάννης Δημόπουλος[1] . Άλλη οικογένεια αγωνιστών ήταν οι Παπαδαίοι με τους Σωτήριο, Ηλία όπου διετέλεσε βουλευτής Καλαβρύτων και ο Γεώργιος όπου μετά την απελευθέρωση έγινε Δήμαρχος Κλειτορίας και βουλευτής Καλαβρύτων[1].

Στην περιοχή του Μαζιού υπάρχουν πολλές σπηλιές , κάποιες από αυτές έχουν χρησιμοποιηθεί από τους Χονδρογιάννηδες σαν λημέρι ενώ αναφέρεται ότι σπηλιά του Μαζιού χρησιμοποιήθηκε σαν νοσοκομείο στην Μάχη του Λεβιδίου[1].

Μετά την απελευθέρωση οι κάτοικοι του χωριού εγκαταστάθηκαν σε χαμηλότερη θέση, εγκαταλείποντας το χωριό, σε κάμπο όπου είχαν ιδιοκτησίες και καλύβες, τα Μαζέικα Καλύβια , ή απλά Μαζέικα όπως λέγονταν[1]. Το νέο χωριό γνώρισε ακμή μεγάλη και εξελίχτηκε στη σημερινή κωμόπολη της Κλειτορίας. Μαζαίοι αναφέρεται ότι εγκαταστάθηκαν μετά την επανάσταση και στον Ριόλο όπου αναφέρεται συνοικισμός Μαζέικα[2].

Το 1943 το Μάζι όπως και τα περισσότερα χωριά της επαρχίας Καλαβρύτων κάηκε από τον Γερμανικό στρατό κατοχής κατά την διάρκεια της επιχείρησης Καλάβρυτα[3]. Στις 12 Δεκεμβρίου εκτέλεσαν 12 Μαζαίους στη θέση Μαγέρου σαν αντίποινα για τους εκτελεσθέντες Γερμανούς στρατιώτες[4].

Από το 1835 ως το 1912 αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Κλειτορίας[5]. Το 1912 αποτέλεσε οικισμό της Κοινότητας Μαζέικων ή Κάτω Κλειτορίας όπως μετονομάστηκε το 1930, έως το 1997 που αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Λευκασίου[6] ή Κλειτορίας όπως μετονομάστηκε το 2008 [7].

Δείτε επίσης

Κλειτορία

Παραπομπές

↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 Δημητρίου Γεωργίου Πανόπουλου, "Χονδρογιανναίοι η τραγωδία των πρώτων επαναστατών του 21", Εκδόσεις Ιωάννη Πικραμένου, Πάτρα 2009, ISBN 978-960-92482-2-8
↑ Κώστα Τριανταφύλλου "Ιστορικό λεξικό των Πατρών", Τρίτη έκδοσις εκ του τυπογραφείου Πέτρου Κούλη, Πάτρα 1995, Λήμμα Μαζαίικα
↑ Δήμος Καλαβρύτων 1943 - «Επιχείρηση Καλάβρυτα»
↑ Δήμος Καλαβρύτων
↑ Επετηρίς του Βασιλείου της Ελλάδας δια το έτος 1837
↑ ΕΕΤΑΑ Κοινότητα Μαζέικων διοικητικές μεταβολές
↑ ΕΕΤΑΑ Δήμος Λευκασίου διοικητικές μεταβολές

T.δ. Κλειτορίας [ 975 ]

η Κλειτορία [ 855 ]
ο Βάλτος [ 14 ]
το Ελατόφυτον [ 24 ]
τα Ζαρέλια [ 26 ]
η Καλλιθέα [ 56 ]

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License