Άλιμος
|
|
O Άλιμος, γνωστός και ως Καλαμάκι, είναι προάστιο στο νοτιοδυτικό τμήμα της Αθήνας και αποτελεί ανεξάρτητο Δήμο. Στα δυτικά του βρίσκονται η Λεωφόρος Ποσειδώνος και η Βουλιαγμένης, ενώ στα ανατολικά ο Υμηττός. Έχει έκταση 7,5 τετρ. χιλιομέτρων και πληθυσμό περίπου 50.000 κατοίκων. Η περιοχή αρχικά καταλαμβανόταν από βοσκοτόπια: από τη δεκαετία του '40 μέχρι το '70, σημειώθηκε οικιστική ανάπτυξη, ενώ δημιουργήθηκαν και ορισμένες επιχειρήσεις, που βρίσκονται στα νότια της περιοχής, κοντά στις κεντρικές οδικές αρτηρίες. Ο Δήμος επίσης διαθέτει μαρίνα, η οποία διαθέτει 1000 θέσεις για σκάφη αναψυχής.
Ιστορία Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, η περιοχή κατοικείται από τη Νεολιθική περίοδο. Στην αρχαιότητα, ο Άλιμος ήταν γνωστός ως Δήμος Αλιμούντος της Λεοντίδας φυλής, και αποτελούσε ψαροχώρι στα περίχωρα των Αθηνών, ενώ εντύπωση προκαλούν τα ερείπια ενός μικρού αμφιθεάτρου με τετράγωνη ορχήστρα στη θέση Τράχωνες στο εσωτερικό του Αλίμου. Ωστόσο, ο Δήμος Αλιμούντος είναι γνωστός ως πατρίδα του μεγάλου ιστορικού Θουκυδίδη. Η σημερινή άκρα "Άγιος Κοσμάς" λέγονταν παλαιότερα "Άκρα Κωλιάς". Το όνομά του προέρχεται από την ονομασία του φυτού άλιμος (=αρμυρήθρα) που φύονταν στη περιοχή. Ο Άλιμος το 1927 αναγνωρίσθηκε ως κοινότητα Καλαμακίου. Το 1968, στη περίοδο της Χούντας, ανακηρύχθηκε σε Δήμο. Κυριότερες συνοικίες του Δήμου Αλίμου είναι τα Αμπελάκια, (περιοχή) Αναπήρων, Καλαμάκι (όνομα προερχόμενο από παλαιό μεγάλο καλαμιώνα), Άνω Καλαμάκι, Εκτελωνιστών, Εφοριακών, Κεφαλλήνων, Κυθηρίων (Τσιριγώτικα), το ύψωμα Πανί, (από τον αρχαίο Πάνα), στη κορυφή του οποίου υπήρχε μεγάλο πυροβολείο προστασίας του αεροδρομίου, και οι Τράχωνες προς τη περιοχή της λεωφόρου Βουλιαγμένης, βραχώδης περιοχή όπου η θέση του αρχαίου δήμου του Ευωνύμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License |
|||
|
|
|