Αγία Τριάδα Βοιωτίας
|
|
Περιφέρεια
: Στερεάς
Ελλάδας
-- Δήμος Κορώνειας -- Χωριό του Νομού Βοιωτίας στην Επαρχία Λιβαδειάς. Αποτελεί Τοπικό Διαμέρισμα του Καποδιστριακού Δήμου Κορώνειας με 1183 (απογραφή 2001) κατοίκους,σε υψόμετρο 406μ. από την επιφάνεια της θάλασσας. Γεωγραφική Θέση από την πλατεία του χωριού (κέντρο). Γεωγραφικό Μήκος: 22°54'30.87"E - (ανατολικά) Γεωγραφικό Πλάτος: 38°21'20.78" N - (βόρεια) Περικλείεται από τα παρακάτω χωριά: -Ανατολικά από Κορώνεια -Δυτικά από Ελικώνα (χωριό) -Νότια από Αγία Άννα -Βόρεια από Άγιο Γεώργιο
Έτος - πληθυσμός 1981 - 1263, 1991 - 1472, 2001 - 1183. Αξιοθέατα Το σπήλαιο ¨Νύμφης Κορώνειας¨ στην Αγία Τριάδα - Βοιωτίας Ο Στράβων στα Γεωγραφικά βιβλ. Θ (Βοιωτία) σελ.409 – 410 παρ. 25 αναφέρει: «Ο μέν ούν Ελικών ού πολύ διεσηκώς του Παρνασσού…. Ενταύθα των Μουσών Ιερόν και Ίππου κρήνη και το των Λειβηθρίδων νυμφών άντρον….». Ο Παυσανίας περιηγητής του 2ου μ.Χ. αιώνα φθάνοντας στην Κορώνεια και πριν συνεχίσει την πορεία του προς τον Ορχομενό κατευθύνεται προς το ιερό των «λιβηθριών μουσών» που απέχει 40 στάδια (7,5 χιλ. περίπου) από την αρχαία Κορώνεια « [4] Κορωνείας δὲ σταδίους ὡς τεσσαράκοντα ὄρος ἀπέχει τὸ Λιβήθριον, ἀγάλματα δὲ ἐν αὐτῷ Μουσῶν τε καὶ νυμφῶν ἐπίκλησίν ἐστι Λιβηθρίων: καὶ πηγαὶ — τὴν μὲν Λιβηθριάδα ὀνομάζουσιν, ἡ δὲ ἑτέρα †Πέτρα — γυναικὸς μαστοῖς εἰσιν εἰκασμέναι, καὶ ὅμοιον γάλακτι ὕδωρ ἀπ' αὐτῶν ἄνεισιν. » ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1. ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ: Παυσανίου Ελλάδος περιηγήσις βιβλίο Βοιωτικά κεφ.34 παρ.4 2. ΣΤΡΑΒΩΝ: Στράβωνος Γεωγραφικών, βιβλ. Θ. (Βοιωτία) σελ.409 – 410 παρ.25
Κι αν επιμένουμε να τονίζουμε αυτό το σκοτεινό σημείο στη σύγχρονη ζωή του σπηλαίου, είναι γιατί δημιουργεί επιστημονικά κυρίως προβλήματα, αφού μέχρι τώρα μάλλον για περισυλλογή ευρημάτων και λιγότερο για ανασκαφή θα έπρεπε να μιλάμε, και μάλιστα για περισυλλογή αρχαίων, αποκομμένων από οποιοδήποτε στρωματογραφικό στοιχείο που θα μπορούσε να συνθέσει έστω και αποσπασματικά την εικόνα της αρχαιότητας. Ωστόσο η ιδέα της λατρείας ενισχύεται από τα αναρίθμητα ευρήματα ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν: πήλινες Ερμαϊκές στήλες, πήλινα ομοιώματα καρπών και ζώων, παιχνίδια, προσωπεία, πολυάριθμα λυχνάρια ελληνιστικής και ρωμαϊκής εποχής, οστέϊνα ευρήματα όπως «ο αυλός του Πανός» και “γραφίδες ” , με τις οποίες φαίνεται ότι χαράσσονταν στα αγγεία οι αναθηματικές επιγραφές.
Ξεχωριστές ενότητες αποτελούν: θραύσματα αγγείων μελανόμορφων και ερυθρόμορφων, ιδίως κυλίκων και σκύφων, με εγχάρακτες ή γραπτές επιγραφές, καθώς και τμήματα μαρμάρινων ανάγλυφων ή γλυπτών των Νυμφών και του Πάνα αντίστοιχα.
Η ευρύτερη περιοχή χαρακτηρίζεται από ένα έντονο τεκτονισμό όπου κυριαρχούν τα ρήγματα. Ένα από αυτά περνάει ακριβώς πάνω από το σπήλαιο, ενώ μπροστά στην είσοδό του υπάρχει μικρό τραπεζοειδές βύθισμα που έχει προέλθει από εγκατακρήμνιση. Εξωτερικά πάντα, και στη δυτική παρειά του υπαίθριου τμήματος, υπάρχουν λαξευμένες εσοχές διαφόρων διαστάσεων για την τοποθέτηση αναθημάτων, ενώ ακριβώς πάνω από την είσοδο δεξιά, υπάρχει εγχάρακτη επιγραφή της Νύμφης Κορώνειας στην ονομαστική, η οποία όπως φαίνεται «συγκατοίκησε» ταυτόχρονα ή διαδοχικά με τις Λειβηθρίδες, τις οποίες αναφέρει ο Στράβων και ο Παυσανίας, παρόλο που ο δεύτερος δεν αναφέρει το όνομα Κορώνεια παρά μόνο ως τοπωνύμιο. Μπαίνοντας στον πρώτο θάλαμο του σπηλαίου, όπου γίνεται η ανασκαφή, εντυπωσιακή είναι χοανοειδής μορφή του σχηματισμού με καθ’ ύψος ανάπτυξη και άνοιγμα στην οροφή, που επιτρέπει στις εξωτερικές συνθήκες να επηρεάζουν άμεσα το μικροκλίμα και να συντελούν στην ταχύτερη διάβρωση των τοιχωμάτων, τα οποία δεν παρουσιάζουν σταλαγματικό διάκοσμο. Η ταύτιση του σπηλαίου με το άντρο των Λειβηθρίδων νυμφών τουΕλικώνα υποστηρίζεται αποτελεσματικά από ικανό αριθμό εγχάρακτων επιγραφών σε αγγεία και από ένα μοναδικό μέχρι στιγμής αρχαϊκό σανιδόσχημο ειδώλιο που φέρει ανάλογη επιγραφή. Οι επιχώσεις παλαιότερες και νεότερες οι οποίες ενισχύονται διπλά τόσο από χώματα που έμπαιναν από την είσοδο όσο και από το άνοιγμα της οροφής, περικλείουν μεγάλο αριθμό αναθημάτων, τα οποία πρέπει να είχαν σπάσει κατά την ώρα της ανάθεσης. Πρωταγωνιστούν τα ειδώλια που είναι και το κυρίαρχο είδος, από αρχαϊκά σανιδόσχημα του πρώϊμου 6 αι.π.Χ ως τα ελληνιστικά χρόνια, γυμνά ή ντυμένα,.καθιστά ή όρθια με απλή ή περίτεχνη κόμμωση, κρατώντας προσφορές, αφιερώματα, καρπούς. Δεν λείπουν ακόμη και τα θεατρικά, κωμικά, άσχημα ή ωραία ειδώλια με ραδινά σώματα, ή αστείοι νάνοι προγάστορες, μεγάλη ποικιλία που μας εκπλήσσει όλο και περισσότερο.Κατά την πάροδο των ανασκαφικών περιόδων, τα ειδώλια έπαψαν να αριθμούνται μόνο στα αναθηματικά αλλά έγιναν φορείς πληροφοριών, ακόμη και για την ταύτιση του σπηλαίου η οποία είχε γίνει αρχικά μόνο τοπογραφικά.Τα αρχαιολογικά ευρήματα και ιδίως οι επιγραφές έρχονται τώρα να επιβεβαιώσουν τη μαρτυρία των κειμένων του Στράβωνα για το άντρο των Λειβηθρίδων Νυμφών και του Παυσανία για το ορεινό ιερό Λιβηθρίων Μουσών. Εικόνα 1. ΄΄ΚΟΡΩΝΕΙΑ ΝΥΜΦΗ΄΄ εγχάρακτη επιγραφή πάνω δεξιά από την είσοδο του σπηλαίου.
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License |
|
||
|
|
|