|
|
Όταν στην Αθήνα εφαρμόστηκαν οι νόμοι του Δράκοντα, ο λαός ήταν δυσαρεστημένος, γιατί ήταν πολύ σκληροί. Ο Κύλωνας, Αθηναίος ευπατρίδης και γαμπρός του τυράννου των Μεγάρων Θεαγένους, εκμεταλλευόμενος την κατάσταση, επειδή ο ίδιος ήθελε να γίνει άρχοντας, κατέλαβε με τον αδελφό του και Μεγαρίτες ενόπλους την Ακρόπολη το 612 π.Χ. Αναγκάστηκε, όμως, να δραπετεύσει, γιατί συνάντησε την έντονη αντίδραση του άρχοντα Μεγακλή, που καταγόταν από την ισχυρή οικογένεια των Αλκμαιωνιδών, ενώ οι Μεγαρείς στρατιώτες του για να μη θανατωθούν κατέφυγαν σαν ικέτες στους βωμούς των θεών - έγιναν ένσπονδοι δηλαδή- (οι βωμοί θεωρούνταν άσυλα των κατατρεγμένων).
Παρ' όλα αυτά, οι οπαδοί του Μεγακλή τους σκότωσαν, προκαλώντας έτσι την οργή των θεών, που ξέσπασε στην Αθήνα με θεομηνίες και πολλά δεινά. Στην ιστορία η αναταραχή αυτή έμεινε με το όνομα "Κυλώνειο άγος". Το άγος αυτό, ύστερα από πολλές άκαρπες προσπάθειες, έφυγε από την πόλη, όταν σύμφωνα με τη συμβουλή του μαντείου, ζητήθηκαν οι υπηρεσίες του σοφού Επιμενίδη, που ήρθε από τη Φαιστό της Κρήτης για το σκοπό αυτό ύστερα από πρόσκληση. Οι Αλκμεωνίδες εξορίστηκαν και η πόλη γλίτωσε από τα δεινά. Οι Αθηναίοι για την απαλλαγή τους από τα φοβερά δεινά τίμησαν με πολλά δώρα τον Επιμενίδη, αλλ' αυτός αρκέστηκε μονάχα σ' ένα κλωνάρι από την ιερή ελιά της Αθηνάς στην Ακρόπολη.
Από την Live-Pedia.gr
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License