Ο Ηγήμων ο Θάσιος ήταν αρχαίος Έλληνας κωμικός ποιητής του 5ου αιώνα π.Χ., με την ακμή του να συμπίπτει με την εποχή του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Γνωστός και με το προσωνύμιο «Φακή», ο Ηγήμων διακρίθηκε κυρίως ως δημιουργός της παρωδίας ως θεατρικού είδους. Η παρωδία του «Γιγαντομαχία» ήταν ουσιαστικά μια σατιρική αυτοβιογραφία του, με την οποία ωστόσο οι Αθηναίοι γέλασαν τόσο πολύ, ώστε ξέχασαν την ήττα τους στη Σικελία, που την πληροφορήθηκαν τότε, και παρέμειναν στο θέατρο γελώντας και κλαίγοντας.

Γράφτηκε ότι στην παράσταση μιας κωμωδίας του ο Ηγήμων κουβάλησε στο θέατρο ένα σωρό από πέτρες, για να τον λιθοβολήσουν οι θεατές σε περίπτωση που δεν τους άρεσε η κωμωδία. Κύριος στόχος στα έργα του ήταν να δημιουργήσει αστείες εντυπώσεις. Ανέπτυσσε π.χ. επικό και μεγαλόπρεπο τόνο για να αφηγηθεί διενέξεις αχθοφόρων, και αυτό προκαλούσε το κωμικό αποτέλεσμα.

Πηγή

* Ιωάννη Κακαβούλια: «Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)», εκδ. Νικόδημος, Αθήνα